Cadeautjes voor meisjes

Tijdens mijn examens afgelopen maand, schiep ik bij wijze van pauze een beetje orde in mijn stoffenkast. Toch in de katoentjes. Ik sorteerde wat ik echt nog wou houden, stoffen om te verkopen en stoffen om iets van te maken als verjaardagscadeau (voor een zoveelste feestje in dezelfde binnenspeeltuin).

Tijdens sommige pauzes nadien knipte en naaide ik beetje per beetje verder aan verjaardagscadeau's. Ik wist eerst niet goed wat maken, waar zijn andere 5- en 8-jarigen nog blij mee? Ik ging ten rade bij naaiende vriendinnen (aka de gestikte wijven) en kreeg zo wat ideeën.

Vandaag de eerste twee setjes. 't Is dat we een kleine voorraad aanleggen he. Zodat ik last minute toch niet naar een niet nader genoemde speelgoedwinkel om een cadeaubon moet. Je kent dat he...

Een setje met een toilettas en haarspeldzakje (een voor mij nieuwe handleiding). Aangevuld met wat washitape, haarspeldjes (uiteraard), leuke elastiekjes, een boekje... Voldoende om een meisje blij te maken denk ik zo.

De stof zijn restjes van eerder gemaakte naaisels. Je herkent misschien een van mijn favoriete naaisels. De stof met vogels is een restje van dit. En aan de datum van de post bij dit rokje te zien ligt de roze stof hier ook al een jaartje twee jaar. Tijd dat dat restje verwerkt raakte, oeps...

Te kleine steek bij het topstitchen van de rits, ik weet het... Maar wie let daar nu op, behalve jullie ;)

Oke, het is niet het meest originele cadeau, maar de stoffen geraken op. En misschien heb je zoals ik die handleiding voor dat haarspeldzakje ook ontdekt.

Toilettas maal 3

Binnenkort gaat Dennis voor de eerste keer op kamp, of Bivak zoals dat bij de Chiro heet. Iris gaat ondertussen bij haar peter logeren zodat de Vriend en ik eens alleen op vakantie kunnen. Voor de eerste keer in 11 jaar meer dan een weekendje met ons twee weg. Hoera!

Nu hadden we allemaal nog een toiletzak nodig. De afgelopen jaren waren we vooral aan het verbouwen en kwam er van reizen niet veel in huis. Dus hadden we geen toiletzak. Het is te zeggen, ik wel. Maar zo'n prehistorisch exemplaar dat de schoonste tijd van zijn leven gezien had. Tijd voor nieuw gerief dus.

Ik maakte al eens een toiletzak en omdat dat patroon hier toch al lag, gebruikte ik dat nog eens. De toilettas die Eva uitlegt rolde 3 keer van onder mijn machine.

Eén keer in een wereldbolstof die ik in mijn kast vond. Ik had niet echt een project om ermee te maken en anders blijft dat hier toch liggen. Ik weet zelfs niet meer waar ik ze ooit kocht.
Een tweede uit een overschotje van dit naaisel. Daarmee is dat ook weer opgebruikt.
De derde maakte ik uit een mooie stof die ik bij Juffra Toertjes kocht.

Je kan wel raden welke door wie gebruikt gaat worden zeker.

Lasting leaves maal 3

Afgelopen Gestikte wijvenweekend maakte ik redelijk wat dingen. Ik begon toen zelfs al aan de juffencadeaus. Kwestie van deadlinestress op het einde van het jaar te vermijden.

Dennis zit in het eerste leerjaar. Een deel van de week zitten ze met de hele klas samen, in 1A. De rest van de week zit Dennis met de helft van zijn klas bij de kinderen van 1B. De juf uit die klas was een hele tijd afwezig waardoor die klas dus een vervangjuf had (die nu iemand vervangt in 1C, volgt u nog?). Het komt er dus op neer dat Dennis 3 juffen heeft gehad afgelopen jaar.

Eén voor één lieve, geduldige juffen. Die ik allemaal een cadeautje gun.

Ik neusde in mijn kast en vond 2 stoffen van de eerste collectie van Soft Cactus. Daar maakte ik tijdens het weekend al twee tassen mee. Voering kocht ik toen bij Pieke wieke.

Nadien, thuis, bestelde ik de derde kleur van de Lasting Leaves. En daar maakte ik nog een derde tas uit. Alledrie dezelfde opvouwbare tas uit Zo Geknipt 2. Daar kan een juf volgens mij wel iets mee doen.
Dat het hoekje bij 1 van de tassen langs de andere kant zit, geeft niet veel. Eigen interpretatie enzo.

Ik liet Dennis er nog een kort briefje bij schrijven en dan was deze 'lading klaar'. Ik maakte tijdens het Gestikte Wijvenweekend ook het cadeautje voor Iris haar juf, maar da's voor een andere blogpost.

Celeste voor de jarige

Een cadeaubon van een stoffenwinkel, dat vroeg ze voor haar verjaardag. Maar omdat ik zelden enkel een cadeaubon geef, maakte ik er nog iets bij. Het pakje mag een beetje volume hebben.
Dus maakte ik er voor mijn zus een Celeste bij, de kleine variant.

Tussen mijn stof vond ik nog een restje Tilda van dit kleedje. Ik was niet zeker ik genoeg stof zou hebben, maar ik had geluk. Het was nipt, maar het is eruit geraakt. Die stof is nu helemaal op, er bleven enkel een paar sliertjes over. Als voering gebruikte ik een licht blauwe stof.

Dat was vrijdagavond denk ik. Ik keek nog eens in Mijn Tas en zag dat ik ook een rits nodig had (ik was zo goed voorbereid, ahum...). Nu had ik geen enkele rits die én lang genoeg was én de juiste kleur had. Dus fietste ik zaterdagmiddag snel naar de jarige haar winkel en kocht een grijze rits. Terwijl de kindjes nadien naar een film keken, maakte ik de tas. Het ging sneller dan verwacht, dus geen paniek. Want het feestje was al de volgende dag.

Met een cadeaubon van Pieke Wieke erbij, die toevallig mooi bij de tas paste, gingen we naar het feestje.

Two times Tilly and a winner

Soms ben ik een beetje jaloers, stiekem. Jaloers is misschien niet het juiste woord. Ik leg het even uit. Dan denk ik: Ooh die (andere naaisters/bloggers) hebben allemaal een grote kast vol mooie stofjes. En ik... ik heb ocharme 1 schab met 3 stapeltjes stof. Tot zover die jaloezie. Dan herpak ik mij en bedenk ik dat ik eigenlijk wel genoeg en mooie stof heb, maar dat ik gewoon uit de startblokken moet schieten. Tot zover mijn zielige zelf. 

Uit die 3 stapeltjes haalde ik kleine stukken stof om tasjes uit te maken. En stukken stof met kleine print zijn ideaal om een Tilly uit te maken. Uit het boek 'Mijn tas' wil ik graag alle tassen 1 keer gemaakt hebben. De teller stond voorlopig op één, namelijk Rosalie. Met deze twee Tilly's kan ik weer eentje afstrepen uit de lijst.

Verder maakte ik afgelopen tijd 2 meisjes blij met ritstasjes. Een klein meisje waarvan Dennis naar haar verjaardagsfeestje mocht. Ik stak er nog wat rolletjes maskingtape in, want ze houden daar van knutselen.

En een groot meisje, mijn zus. Zij had een tasje waar ze de belangrijkste dingen instak en dat ze telkens in een andere tas stak. Keihandig, ik doe dat ook. Maar dat tasje was versleten, dus maakte ik een nieuw voor haar. En ik had nog wat stof over, dus maakte ik er een keychain bij. Naar een handleiding van Eva Maria. 

Afsluiten doen we met de winnaar van de stof met fotoprint. Random.org koos voor Christel. Proficiat!

Christel, mail je adres naar eenhuisindestraat@hotmail.com en dan zorg ik dat de stof uw richting uitkomt.

Rosalie

Ik had nog een tas nodig om mee te nemen naar mijn werk. Na even gebladerd te hebben door Mijn Tas, koos ik voor Rosalie I. De kleinste versie van de twee.
Dat was het makkelijkste. De stap daarna, stof kiezen, was wat moeilijker. Omdat mijn stoffenkast (nog) niet zo uitgebreid is zoals bij andere naaisters en zoals ik zelf zou willen, moest ik het doen met wat ik vond. Wanneer wij verhuist zijn naar de zolder en onze 'dressing' van nu leeg komt te staan, mag ik dat als naaikamertje inrichten en droom ik al over een plafondhoge stoffenkast.

Oplettende volgers herkennen in deze tas de dekbedovertrek die ik ook verknipte voor Iris haar laatste Jacob. Ik had nog een groot stuk over en de stevigere stof is ideaal om te gebruiken voor dit project. Ook al is het een stevige stof, ik verstevigde ze nog met vlieseline H640. Net zoals in het boek staat.

De treklussen (lusjes naast de rits) zijn niet helemaal perfect, maar ik ben al blij dat mijn simpel Toyotaake van 100 euro door 6 of meer lagen stof geraakt.

Voor de binnenkant vond ik een mooie donkergroene effen stof in mijn kast. En liet ik daar nu net de perfecte bijpassende biais voor in huis hebben. De binnenkant van de tas wordt namelijk afgewerkt met biais. Al ga ik volgende keer wel bredere biais gebruiken. Nu was het soms wat sukkelen en trekken om het deftig te krijgen. Gelukkig is het aan de binnenkant en valt dat niet zo hard op.

Voor wie het boek nog niet in huis heeft en zin heeft om zelf eens een tas te maken, ik raad het zeker aan. Alles staat heel goed uitgelegd met veel foto's. En natuurlijk, een mooie vormgeving doet bij mij ook veel om ermee aan de slag te gaan.

Een vijfling

Bandwerk, dat is soms welkom. Bandwerk aan de keukentafel naaitafel toch. Het soort dat zich binnen de vier muren van één of andere fabriek afspeelt, is niets voor mij. 

Iets waar ge uw hoofd bij kunt leegmaken. Niet helemaal, want we willen geen fouten maken. 

Vijf dezelfde tasjes, maar toch weer anders. 

De Vinktas voor de moeder

Soms moet een mens eens egoïstisch zijn en denken 'Nah, nu is het mijn beurt. Mijn beurt om mijn dromen achterna te gaan'.
Mijn jongste zus deed het al door naar Japan te gaan. Vooral voor de liefde.
Die andere zus ook, door een webshop te beginnen.

Daarna deed mijn moeder ook een beetje egoïstisch en begon ze aan haar diploma voor kok. De module hulpkok had ze al afgewerkt toen wij jong waren. Het kwam er toen niet van om hiermee verder te gaan. Nu wel. Samen met haar vriend gaat ze ervoor.
En omdat ze dan een map, schort, handdoeken, messen, potjes (voor overschot) moet meedoen, kon ze wel een grote tas gebruiken. Vond ik.

Dus maakte ik haar een tas. Een grote. Jawel, een Vinktas. Want die zijn écht groot.
Ik had alleen nog stof nodig. Ik wou iets in het thema 'Koken' nemen, maar natuurlijk niet te kinderachtig. Dat zou maar belachelijk zijn. Ik vond een mooie stof bij Koekepeertje. Volgens mij perfect voor een tas met die functie.

Voor de zak knalde ik met rood. Dat gaat ze niet erg vinden, want ze rijdt met een knaloranje auto. Oranje is namelijk haar lievelingskleur. En daarom zorgde ik dat er in de voering toch oranje terugkwam. De voering is een coupon van bij Stoffen van Leuven.

Dertig

Dertig worden lijkt voor veel mensen iets moeilijks, terwijl ge toch elke dag een dag ouder wordt. Zo was er de vriendin van Iris haar peter die haar dertigste verjaardag niet wou vieren, ze sprak zelfs over een koffietafel. Tssss...

Maar dat was buiten haar vriend gerekend. Hij ging haar vrijdag halen na haar werk en propte afgelopen weekend vol leuke activiteiten. Eén daarvan was een verrassingsfeest voor de familie, waar wij ook bij gerekend werden (tof!). Dus zaten wij gisteren namiddag allemaal muisstil te wachten tot ze nietsvermoedend haar eigen living zou binnenstappen.
De sfeer was tof en het eten was lekker, meer moet dat niet zijn.

En omdat bij verjaardagen cadeau's horen, maakte ik de Syriëtas nog eens, nu het nog vers in mijn hoofd zat. De vorige werd goed ontvangen, dus zou dat nu ook wel zijn.
Het werd deze keer een minder opvallende versie, maar daarom niet minder mooi. Uiteraard niet.
Mooie gabardine van hier gecombineerd met een zwart met witte bloemetjesstof waarvan ik niet meer weet waar ik ze kocht.

Samen met tekeningen van de kroost en een boekenbon werd de tas in ontvangst genomen. En geshowd aan alle gasten. Mijn ego was weer content.

De jarige zei achteraf dat ze nu al uitkeek naar haar veertigste verjaardag. Haar vriend zal dan wel een tandje mogen bijsteken, wil hij dit overtreffen.

Voor een toffe tante

Eigenlijk zou er zoiets moeten ingevoerd worden als een nationale Tante- of Nonkeldag. Want er is moeder- en vaderdag en meters en peters worden gevierd met nieuwjaar. Terwijl ge ook een tante of nonkel kunt hebben die veel voor u betekent (heeft).
Zoals daar is, mijn Antilleke. Ze noemt zo niet echt, duh. Het komt van tante Hilde, dat werd dan tante Hildeke en dan ineens 'hee, Antilleke!'. En zo geschiedde.

Maar langs de andere kant zou zo'n nieuwe vier-uw-familieliddag misschien weer leiden tot hypocriete bezoekjes 'omdat het moet of hoort'. Dus laten we ze gewoon maar eens verrassen, op een dag naar keuze. Vandaag bijvoorbeeld.

Antilleke verdient dus eens iets. Niet alleen omdat ze een übertoffe tante is, ook omdat ze een paar weken geleden een ongeluk gehad heeft met haar fiets waardoor haar schouder ontwricht was.
Dus maakte ik voor haar de Syriëtas. Een heel aangenaam patroon om mee te werken, vond ik. Alleen zijn er nog een paar dingen in mijn uitvoering die beter kunnen.
Da's eigenlijk wel iets raar. Toen ik net begon te naaien, stak het allemaal zo nauw niet. Een beetje scheef gestikt maakte voor mij niet uit. Maar nu ik al wat langer bezig ben, is er altijd wel iets dat beter zou kunnen volgende keer.

Voor de buitenkant gebruikte ik gabardine van bij Stoffen van Leuven. En voor de voering nam ik een mooie stof van bij Onlinestoffen. Die laatste gebruikte ik ook al eens voor een ander cadeau.

Give away tijd!

I'm back! Na dat laatste examen viel er een last van mijn schouders en zie ik alles weer helemaal zitten. En ik val met de deur in huis, ik gooi er direct al een give away tegenaan. Schoon hé.

Mijn blog bestaat zowaar al twee jaar, dus dat vraagt om een feestje. Hang uw mooiste feestslinger op en doe een vreugdedansje. Hop met de beentjes!

De groene is niet scheef, die hangt gewoon scheef.

Omdat ik zoveel leuke reactie kreeg op de Finchtas, maakte ik er nog twee. Voor iemand van jullie. Jullie maken mij blij met uw reacties en ik maak jullie blij met een cadeautje. Poets wederom poets, maar dan positief.
Meedoen kan door hieronder een reactie achter te laten en volger te worden.

Maar dat is nog niet alles. Omdat er ook mensen zijn die op mijn facebookpagina reageren en niet hier, wil ik hen ook wat geluk gunnen. Maar wilt ge graag uw kansen verdubbelen, kunt ge daar ook gaan liken en reageren. Ik hou u niet tegen. Hoe meer zielen, hoe meer vreugde!
Deze is mijn favoriet by the way.

Nog altijd zijn mijn naaisels zonder labeltje, wat ik wel spijtig vind. Ik weet niet goed wat ik erop kan zetten. De naam van mijn blog (maar da's misschien te lang), iets anders? Als ge dus een idee hebt, laat dat gerust achter in uw reactie. I would appreciate it!

Deze kunt ge gebruiken als ge reclame wilt maken.
Want dat mag, maar moet niet.

Dus, samengevatterd:
op de facebookpagina kunt ge meedoen voor de blauwe finchtas tot 23/07
op de blog kunt ge een kansje wagen voor de groene finchtas tot 23/07

En nu is het aan u. Veel succes!

De blauwe stof en de wit-met-gele-stipjes stof komen van hier.
De groene gabardine komt van hier.
De binnenkant van de blauwe tas weet ik niet meer.

Finchtasje (+nieuwe winnaar kleedje met zwier)

Het was al lang geleden dat ik nog eens een tas maakte. Deze keer werd het een kleiner, maar daarom niet minder mooi, model.
Op de blog van Fynn passeren met enige regelmaat hele mooie tasjes. En top of the bill, ze is zo lief om nog eens handleidingen te posten ook!

Ik maakte er een rode versie van. Langs de buitenkant kwam rode gabardine van bij Stoffen van Leuven. En daar moest ik niet eens voor naar hun winkel. Die staan bij ons op de markt met een ruim assortiment. Mijn lievelingskraam, ik zou alleen daarvoor al naar de markt gaan.

Maar dus, langs de binnenkant kwam één van de schone stofjes die ik van Juffra Toertjes kreeg. <3 de vosjes!
En een magneetsluiting zorgt ervoor dat het flapje niet open waait als er een windvlaag passeert.

En dan nog een kleine dienstmededeling. Helaas was het kleedje te klein voor het dochtertje van Hilde en gaf ze het kleedje terug zodat ik er iemand anders mee blij kan maken. 

En die 'iemand anders' werd Stannel. Proficiat! Wil je uw adres doormailen naar eenhuisindestraat@hotmail.com. Dan stuur ik het kleedje op.

Twee maal oud is nieuw

Een tijdje geleden vroeg ik hier of iemand wist waar je stof kon kopen die iets met touwtjespringen te maken had. Omdat ik niet echt vond wat ik zocht, maakte ik maar een tas van een andere stof. En nu de recykleereditie weer gestart is, rekleerde ik voor mijn tas dus enkele dingen.

Dit is mijn tas die ik de afgelopen jaren gebruikte. Niet schoon maar wel stevig.

Er was vooral weinig plaats voor al de dingen die ik nodig heb. Dus de nieuwe tas moest vooral ruim zijn.

De buitenkant is een tafellaken dat ik eens op de rommelmarkt kocht. Met pijn in het hart heb ik er de schaar in gezet.

De buitenkant verstevigde ik met vlieseline. De binnenkant niet, want ik had geen meer.
De binnenkant is een oud laken. Daar maakte ik ook de handvaten van.

Ik nam zelfs de moeite om langs de buitenkant witte draad te gebruiken. Dat ziet er toch al direct anders uit.

Kijk eens wat een ruimte! Dat ziet er toch al veel ordelijker uit. Nu toch nog.

Nu mijn tas af is, ben ik er helemaal klaar voor. Laat het seizoen maar beginnen want ik heb er zin in!