'De Matt' hielp mij een deken haken

In den beginne, toen ik net begon te naaien en haken, kocht ik maar wat. Zonder er een projectje voor te hebben. Want 'ooh, dat vind ik mooi' en 'aah, dat zou nog van pas kunnen komen'. En zo verzamelde ik kleurtjes wol die ik nu zou laten liggen.

Maar om die dan allemaal weg te doen, da's ook zonde. En ik was ondertussen begonnen met granny squares te haken, in die kleurtjes. Want ja, een mens moet toch leren. En eenmaal ge begint met granny squares te haken, voor een deken bijvoorbeeld, moet ge wel verderdoen. Hoe saai het ook wordt.

En daar zat ik met al die granny squares. Zo ver was ik al. Maar die moesten nog aan elkaar gehaakt geraken.

En toen was er Netflix. Hoera! Haken tijdens een goede serie, in ons geval White Collar met Matt Bomer, knap in kostuum en zonder. Anders zit ge gewoon naar het scherm te staren en chips te eten. Nu maakte ik mij toch nog een beetje nuttig.

En zo krijgen die miskopen toch nog een mooie bestemming.

Pastel ripple blanket

Maanden geleden begon ik eraan. Het zou een deken worden voor ons. Om over ons te leggen terwijl we naar tv keken of een boek lazen. Als extra comfort. Maar terwijl ik bezig was, voelde het niet goed. Het waren niet echt onze kleuren en de maat was eigenlijk toch niet goed.

Dus haalde ik het deken uit elkaar, rolde de wol terug op en begon opnieuw. Aan een kleinere versie, voor een kleiner mensje.

Het werd een dekentje van ongeveer 70 op 90 cm volgens de ripple stitch. Ik gebruikte hiervoor het patroon van Le monde de sucrette.

In de laatste Mollie makes zag ik kussens in een soortgelijke steek. Net iets anders dan degene die ik gebruikte voor dit dekentje. Dus ik denk dat ik die ook maar eens ga uittesten.

Vergeet niet dat hier deze avond een kleine give away afloopt. Wie nog kans wil maken op een pakketje kaarten haast zich als de wiedeweerga naar hier.