A yellow snood (and the winner of the give away)

Omdat we allemaal wat kleur kunnen gebruiken op deze grijze dagen (al viel vandaag heel goed mee), knal zeg, een gele sjaal!

Maandag kocht ik bij Hema een '1 bol, 1 project'  bol wol. Super bulky zoals ze hem noemen. Online is die knalgele kleur voorlopig niet meer te verkrijgen. Andere kleuren zijn er wel nog.
Omdat het wol voor haaknaald 10 is gaat het heel goed vooruit. En nog iets handigs aan die bol, op de binnenkant van de wikkel staan 2 projectjes die je ermee zou kunnen maken (een gebreide ronde sjaal en een gehaakte kussenhoes).

Ik koos voor een ronde sjaal, maar dan een gehaakte.
Heel eenvoudig te doen. Eerst haakt ge een rij lossen tot ge de gewenste breedte hebt. Nadien heb ik stokjes gehaakt tot de bol op was. Om de sjaal te sluiten haakte ik de uiteinden vast aan elkaar met vasten. Ik denk dat ik nog een restje van 20cm ofzo over heb.
Qua zachtheid is hij goedgekeurd, want Dennis en Iris kwamen hun hoofd erop leggen terwijl ik aan het haken was.

Waar iedereen voornamelijk voor komt piepen, is wie de winnaar van de give away wordt. Eerst wil ik zeggen dat ik heel erg verrast was hoeveel reacties er kwamen op de give away. Blijkbaar heeft iedereen nog plaats in zijn stoffenkast.
Vijfenzestig gegadigden op de blog en dertig via facebook. Tof, echt!

De vriend mocht een cijfertje kiezen (aan Dennis heb ik het niet gevraagd, die zegt tegenwoordig toch altijd 61). Nummer 61 wordt het dus niet, de vriend koos voor nummer 72. Oftewel Lies van Liesellove. Proficiat Lies! Als ge uw adres doormailt naar eenhuisindestraat@hotmail.com stuur ik het zo snel mogelijk op.

Oeh la la

Dennis had deze week voor school herfstblaadjes enzo nodig om mee te knutselen. Dus fietste ik met Iris naar mijn meter. Die heeft een grote tuin met veel bomen. En veel bomen wil zeggen veel herfstbladeren en nootjes.

Als ik daar dan toch was, snuffelde ik wat rond. Nadat ik het eerst gevraagd had, uiteraard.

En kijk eens wat ik vond én mocht hebben.

2 vrolijke eierdopjes. Die gaan natuurlijk niet gebruikt worden voor hun oorspronkelijke functie. Die vinden hun plaatsje in huis wel.

Een mooi (handgeschilderd?) schilderijtje. Zij staat voorlopig in het toilet.

Mijn meter rommelde zelf ook wat in haar kasten en vond voor mij deze sjaal, gebreid door ziekenzorg. Voor 1 euro. 1 euro! Me happy!

Ze had ook nog wat knoopjes gevonden. Toen, indertijd, kostten 8 knopen 4 frank. Dat is 35 cent, daarvoor kunt ge ze nu toch niet meer krijgen. Het bovenste is zo'n mini naaisetje, maar ik vond het prentje met de vrouwen vooral leuk.

En dan vond ik dit. Gewoon een polaroidcamera. Ik heb ter plaatse een vreugdedansje gedaan. Weet iemand waar ge daar nog film voor kunt kopen. Volgens mijn meter werkt hij nog, dus dat moet ik maar eens testen hè.

En dan kwam ik nog een leuk kookboekje tegen. 'De aard der bloem', haha! En de manier waarop ze het recept voorstellen is al helemaal geweldig. Misschien maak ik er nog wel iets uit. Als mijn bloem van de juiste aard en hoedanigheid is tenminste.

Het onderstaande pakketje vond ik niet bij mijn meter, maar in mijn brievenbus. Ik deed opnieuw een vreugdedansje. Zoveel had ik niet verwacht in ruil voor mijn slinger. Heel erg bedankt Jolene!

Over haken, ruilen en winnen

Hou u klaar, dit wordt een berichtje waar eigenlijk geen rode draad inzit, geen verhaal. Meer een samenraapsel van dingen. Dus u bent gewaarschuwd!

Voor Dennis en Iris haakte ik een setje. Een sjaal en een muts met oorflapjes. Geen speciale steken. Gewoon stokjes. Veel stokjes!

En helaas ben ik gezegend met kinderen die niet van strike-a-pose doen. Ge zult het dus moeten doen met stillevens. 

Voor Dennis in een dikkere wol, lekker zacht.

Voor Iris in een oker kleurtje. De blauwe rand is met wol die ik op mijn vader zijn zolder vond, maar ik denk toch dat die zijn beste tijd gehad heeft. De wol hè. Ge kunt hem gewoon uit elkaar trekken, vandaar alleen een randje en geen koordjes zoals bij Dennis.

Een poncho voor Iris. Ik ben nog aan een mutsje in dezelfde kleuren begonnen maar om dat af te werken moet ik eerst een mislukt dekentje uit elkaar halen omdat mijn wol op is.

Een hele tijd geleden was ik begonnen aan een deken voor Dennis, met grote granny squares. Maar het werd niet helemaal hoe ik het in mijn hoofd had. Dus na 5 van die grote (40 op 40cm) granny's stopte ik. En daarna lagen die daar maar wat te liggen, stof te vergaren. Ik verloste hen uit hun saaie leventje en maakte van 2 granny's een kussen. Dennis zijn favoriet, want da's een zacht.

Volgende item, ruilen. Ik maakte mijn ruilpagina en kreeg een aantal reacties. Met Iris van Olapa ruilde ik de paarse muts met de gele bloem. Ze vroeg mij of ik voor haar ook een muts wou maken, dus die werd samen opgestuurd met de paarse. Ik kan ze helaas niet tonen want anders is het voor Iris geen verrassing meer hè, ge zult bij haar moeten gaan kijken.
Ik ruilde de mutsen voor een pakketje met juweeltjes. Ze had er zelfs een setje voor Iris en snoepjes voor Dennis bij gedaan. Een geslaagde ruil, al zeg ik het zelf.

En last but not least won ik (een tijd geleden) een schattig kettinkje bij Sloppop. Van Heidi en Peter. Had ik nu 20 jaar jonger geweest (oeh dat klinkt oud), ik had het zelf gedragen. Maar het is voor de dochter.

Misschien moet ik bij Karmijn en Kobalt toch meedoen voor een gepersonaliseerd juwelenkistje, kwestie van al die juweeltjes mooi te kunnen opbergen hè.

En nu doe ik van haakwerk enkel nog verder aan een deken(tje). 

De regel van 3

Tegenwoordig zie je in het straatbeeld veel van die warme colls. Op de blog van Vicarno's mama zag ik een patroon om er één te haken. Ik kocht dus de nodige haaknaald en wol en begon eraan. Als je het uithalen en opnieuw beginnen er niet bijtelt en dus alleen de laatste goede poging duurde het zo'n 3 afleveringen van 7th Heaven.
Hij is lekker warm en zacht en vooral, ik heb er al complimentjes over gekregen. En dat maakt een mens zijn dag toch altijd net dat tikkeltje beter, vind ik.

Als ik er nog een maak, is hij nog wat dikker. Maar dat zal waarschijnlijk voor volgende winter zijn.

Ik gebruikte 3 bolletjes van deze wol. Dus als u even meerekent, haakte ik een bolletje per aflevering.

Gehaakte sjaal

Mijn eerste haakwerkje is af. Met hulp van By MiekK maakte ik een sjaal voor Dennis.

Dus na het lezen van zijn nieuwjaarsbrief (de eerste :)) vindt hij in één van zijn pakjes deze sjaal.

En ik moet zeggen, ik ben toch wel door de haakmicrobe gebeten. Een perfecte vervanger voor chips en anders knabbels tijdens een film.