2013: Het jaar van de grote moestuinverwaarlozing

Nu ja, verwaarlozing... het is eerder de verwaarlozing van het onderhoud van de moestuin. Want moes staat er wel degelijk in. Ge moet alleen goed zoeken, of vragen aan mij waar wat staat. Ik denk dat er meer 'onkruid' staat dan groenten ofzo. Volgens mij moet ik de onderhoudsploeg eens op het matje roepen.

Ik had nochtans grote plannen. Maar omdat de moestuin volgend jaar weer op een andere plaats komt, had ik niet zoveel zin om er nu mijn werk van te maken. Volgend jaar (weer) met een schone lei beginnen.

Als ge heel goed zoekt, vind ge wel groenten hoor. Allee, het is te zeggen, groenten in ontwikkeling. Want door het gebrek aan warmte en zon gaat het allemaal een beetje trager.

We zullen beginnen met mijn favorieten, de courgettes. Vorig jaar 2 groene, nu een groene een gele. Al weet ik wel niet meer welke plant de groene is, en andersom. Daarvoor zal ik moeten wachten tot er courgettes aanhangen. Spannend...

De buren van die courgettes, da's een ander paar mouwen. Laat ik even schetsen wat er gebeurt is. Vorig jaar stond op deze plaats de bonenboog waaronder ik juffertje in 't groen had gezaaid. Toen die uitgebloeid waren en zaaddozen hadden gevormd, dacht ik 'volgend jaar staat hier toch niets dus stamp ik die zaaddozen maar eens goed kapot op de grond, dat gaat schoon zijn'.
Fast forward naar dit jaar. Op diezelfde plek zaaide ik wortelen en ajuinen. Ik had helemaal niet gedacht dat die zaden van vorig jaar nu iets zouden worden. Verkeerd gedacht! Kwamen daar allemaal sprietjes uit de grond die mij ergens aan deden denken. De Juffertjes in 't groen waren terug, en hoe!

Toen ik de wortelen zaaide, was er in ons kippenhok sprake van overbevolking. De kippen vonden het niet plezant om zo dicht op elkaar te zitten waardoor er geregeld een aantal ontsnapten, die dan weer in mijn groentebedden gingen krabben op zoek naar lekkers. Met hun lieftallige pootjes zorgden ze ervoor dat mijn rijtjes wortel geen rijtjes meer waren.

Het resultaat is op onderstaande foto te zien. Een wirwar van wortel, ajuin en Juffertje in 't groen. Maar ik vind het zo zonde om die laatste uit te trekken, daar komen nog zo'n schoon bloemekes op. Van mij mogen ze blijven.

Daarnaast staat de bonenboog waaronder ik dit jaar suikermaïs plantte. Als experiment plantte ik rond de maïs de tweede gezuster van De Drie Gezusters (kort gezegd: maïs waarop bonen groeien, waaronder pompoen groeit). Ik zag het bij hen en dacht, dat probeer ik ook. Helaas komen mijn bonen niet uit. Het weer is er niet echt ideaal voor.

Mijn binnen voorgezaaide bonen doen het wel goed. Qua grootte toch. Spijtig genoeg zit de plant vol met bladluizen (denk ik). Iemand een idee wat ik ertegen kan doen? Liefst een natuurvriendelijk idee.

Wat heb ik nog staan? Kruiden. En bij die kruiden staat een groente waarvan ik nog nooit gehoord had. Mijn moeder kwam hier op een zaterdag toe met de vraag: 'Moet gij suikerbrood hebben?'. In mijn hoofd ging het al van 'Ooh ja! Lang geleden, met boter'.
Maar mijn maag moest op zijn kin (huh?) kloppen. Het suikerbrood waar ze het over had waren 2 kleine plantjes. Een najaarsgroente die familie is van witloof en roodlof. Die kunt ge rauw of gekookt eten. Ik ben eens benieuwd of ik dat ga lusten.

Er is ook nog het bed met sla, waar ik teveel zaaide en die ik liet doorschieten. Ik kon niet volgen met eten, maar zo is dat ook schoon.

Daarachter nog de kolen en de andere gezuster, de pompoen. Die staat dit jaar nog alleen. Volgend jaar mag ze bij haar zusters gaan staan. Dat gaat gezellig worden daar.
Drie plantjes, dus hopelijk veel pompoenen. Ik kijk er al naar uit. Jummie!

Nu, zo allemaal apart viel dat nog best mee. Maar als ge naar de overall picture kijkt, geeft dat toch een rommelig zicht. Niet echt wat ik voor ogen had.
't Zal beteren als ons definitief kippenhok er staat. Dan is het echt voor echt!

Hetgroteverbouwingsspel

We dachten, laten we nog eens zot doen en weer een grote verbouwing doen. In werkelijkheid is het niet van willen maar van moeten. Als ge een oud huis koopt voor een goed prijsje, weet ge dat daar nog werk aan is. In ons geval, veel werk. Gelukkig is De Vriend van het handige soort. Anders zou het ons veel meer gekost hebben. En als ge de prijs kunt drukken, dan doet ge dat toch hè.

Maar terug naar het heden. Wat ons nog te doen stond, was de zolder verbouwen. Egoïstisch als we zijn, maken we daar onze slaapkamer van. Dennis en Iris zijn toch binnen x-aantal jaar het huis uit (da's toch het plan) en anders gaan we daar spijt van hebben. Zo van, hadden we maar...
Voordat we de zolder kunnen inrichten als slaapkamer (de penthouse noemen wij het) moet het dak eraf. Letterlijk. Want een dak met gaten en kieren waarlangs sneeuw binnen geraakt, da's nu niet echt de bedoeling. We gaan dus niet voor de penthouse met optie winterweer.
Zoals het vaak gaat bij verbouwing, moet er ook nu eerst iets anders gebeuren voordat het dak vernieuwd kan worden. In ons geval is dat een nieuwe gevelsteen zetten én de buitenmuren isoleren.

Langs de voorkant en achterkant wordt de huidige gevelsteen gesloopt. En dan wordt langs die kanten en de zijkant isolatie en een gevelsteen gezet. Zo wordt onze 'achterbouw' één geheel met het hoofdgebouw.
Het dak krijgt isolatie en een nieuw jasje, zijnde dakpannen.

De inrichting der penthouse staat nog niet op punt, daar zullen nog ettelijke avonden over gepraat worden denk ik. Vrees ik.
De Vriend gaat er een toilet installeren, da's al zeker. Kunt ge u voorstellen dat ge half slapend 2 verdiepen naar beneden moet strompelen om eens van mictie te gaan doen.

Omdat fotookes altijd (alhoewel, altijd) plezant zijn om naar te kijken, krijgt ge er van mij. Ze dateren van de zomer van 2009. De zomer dat we middenin de verbouwing zaten. We hadden toen van mei ons huis en zijn er in december van dat jaar ingetrokken.

We vonden daar trouwens een verstekeling. Hoe die daar gekomen is, is mij ook een mysterie.

De Vriend is niet alleen van het handige soort, maar ook van het gravende soort. Hij heeft dat allemaal manueel (met de schop) uitgegraven, ook die diepe geulen. Hij had wel een schoon kleurtje daarna van altijd in de zon te zijn, de gelukzak.

Onder zo'n lelijke vloerbekleding vonden we een schone houten vloer. Langs de rechtse kant is hij al geschuurd. Maar blijkbaar nog niet gestofzuigd.

Aan de linkerkant ziet ge container nummer 14, denk ik. We hebben daar eigenlijk schandalig veel afval en grond buitengewerkt.

De Vriend kreeg ook hulp van mijn vader. Ook van datzelfde soort. Handig enzo.

Nadat de kraan gepasseerd was, zag dat er dan zo uit. We hadden beter een motorcrosswedstrijd georganiseerd, dan hadden we er nog iets aan.

Gelukkig ziet het er al beter uit als er van dat schoon groen gras staat. Ondertussen is er natuurlijk nog verandert. We zitten niet stil. Verbouwen, weetgewel.

Voila, en nu kijk ik rijkhalzend uit naar het begin, maar vooral naar het einde van het volgende stukje huisverbeteringswerken.

Zoals velen in blogland, zet ik hier ook een link naar bloglovin.

Onze krokusvakantie

Dennis komt bij mij, wijst naar Iris en zegt: Mama, kijk eens. Die Iris kan gelukkig tegen een stootje.

Tijd om te knutselen. Bij Dennis is het wel meer van, hier is gerief om te knutselen. Leef u uit! 

En als we knutselen, doe ik mee natuurlijk. Zo hoort dat.

Goed weer, dus tijd om te fietskar nog eens boven te halen. 

Buiten spelen zonder muts, sjaal en handschoenen. da's veel plezanter.

En als afsluiter van de vakantie, doen we nog eens het spel Strijken en Vouwen. Leuk spel hoor! Ik win altijd. Hahaha!

Count your blessings

Hier werd ik deze week blij van:

Onze grote plaid met vrolijke kleurtjes. 't Is wel geen echte quilt, 't mag al eens fake zijn hè.

Dennis die zich amuseerde met de wasspelden. Mooi per kleur. De muur is die van ons tuinhuis, dat Vriendlief eigenhandig gemetst heeft. Gemakkelijk hoor zo'n Handige Harry.

Een foto die Dennis nam. Elke keer als ik een foto van hem neem, volgt er gegandeerd 'Mag 'k keer kijken.' (met langgerekte 'ij')

Iris en Dennis die precies al ellenlange conversaties met elkaar voeren. Als je zelf kind bent besef je het niet. Maar als je zelf kinderen hebt, zie je des te beter hoe vanzelfsprekend die band tussen broer(s) en zus(sen) is. 

De tuin van ons Joseeke

Ons Joseeke is mijn meter en mijn meter (moeder van mijn moeder) heeft een tuin. Een tuin waar ik graag in rondloop en foto's trek. Deze oogst is van gisteren.

Ik trek mijn foto's nog met een anthiek digitaal fototoestel, het eerste digitale toestel dat ze in den Aldi verkochten. Ze zijn een beetje bewerkt met Photoscape. Als er genoeg centjes in mijn spaarpot zitten, schaf ik mij eens een recenter modelleke aan.

Ondertussen werk ik verder aan het eerste zelfgemaakte kledingstuk. En nee, ik ga nog niet verklappen wat het precies zal worden.

Rommelmarkt en pompoenen

Gisteren was het rommelmarkt in het dorp. Dus daar moest ik eens gaan rondneuzen hè.
Een 'oud' vier-op-een-rij-spel was het eerste dat wisselde van eigenaar. Ja, ik weet dat ik ook gewoon een nieuw zou kunnen kopen, maar ik vind de oude nu eenmaal steviger. En, er hangen ook wat herinneringen aan het oude spel. Mijn meter en ik konden er vroeger geen genoeg van krijgen. Wij, met ons tweeën, hoeveel uren zouden we niet vier-op-een-rij gespeeld hebben. Dat waren nog eens tijden... En voor 2 euro kan je dat toch niet laten liggen, zeg nu zelf.

Ik zette mijn speurtocht verder en kon 2 leuke stofjes op de kop tikken. De prijs ben ik vergeten, maar de foto niet. Wat ik ermee ga doen weet ik nog niet, maar onder mijn nieuwe naaimachine zullen ze ooit wel eens belanden denk ik.

Over naaien gesproken, dat ligt nu even stil omdat ik druk aan het studeren ben (behalve nu dan), voor mijn 6 herexamens. Want dat is nu prioriteit natuurlijk.

Oke, terug naar de rommelmarkt. Ik kocht er nog een groot bord met bloemen. Een (voor)leesboek voor Dennis. En een heel leuk kleedje voor Iris. En dat laatste kostte maar 2 euro. Had ik er wat langer bij stilgestaan dat 2 euro eigenlijk wel weinig is, ik had de andere kleedjes uit dat kraam ook gekocht. Maar helaas, ik dacht er pas aan toen ik weer thuis was. Ach ja, het had zo moeten zijn zeker. 

En ik vond niet alleen op de rommelmarkt leuke dingen, van mijn moeder kreeg ik ook een aantal verjaardagskaartje van toen ik jonger was en daar zaten toffe kaartjes bij. De prentjes op de voorkant toch. 

Voorlopig hou ik die nog even bij.

Dan iets helemaal anders. In Het huis in de straat wordt nog verbouwd. Het meeste is gedaan, maar er zijn toch nog werken aan de gang. Zo is ons terras nog under construction. En wat vond ik daar deze week? Jawel, een pompoenplant. Volgens mij toch, want onze buurman had vorig jaar pompoenen geplant en ik veronderstel dat er een zaadje zich in onze tuin heeft gevestigd. Ik heb nu die kleine pompoenplant op een plaatsje gezet waar hij hopelijk groter kan worden dan op de vreemde plaats waar hij nu stond. Daar hoort u dus misschien nog van.

Stekels in mijn tuin

Dat ziet er niet goed uit.

Het arme diertje zat helemaal klem.

Gelukkig konden we hem (of haar) bevrijden met behulp van een kniptang en een paar handschoenen.

Merk ik daar enige jaloezie?

Bij Dennis?
Die 'mama, ik wil zo gjaag' bij Iris in het park wil liggen.

Bij de kaboutertjes?
Die in de zomer hun huisje al komen opzetten, omdat ze het liever warmer en minder regenachtig hebben dan in de herfst, maar helaas, pindakaas, naast het goeie zomerweer grijpen.