An Oona-dress and a crazy girl

Helemaal nadat heel naaiend Vlaanderen de Oona-dress genaaid en geblogd heeft, zwier ik de mijne online.
Het is te zeggen, die van Iris.

De Oona-dress komt uit LMV maar dat wisten jullie waarschijnlijk al. Ik pastte het patroon wat aan, nadat ik er bij Debora over las.
De stof kreeg ik eens van een Gestikt Wijf. Als we op weekend gaan, brengt iedereen wat stofjes of kleren mee die dan van eigenaar wisselen. Handig hoor!

De knopen vond ik in de kringloopwinkel. De laatste vier in het kokertje. Dus het kokertje ging mee naar huis, uiteraard.

Voor de rest vooral foto's. Iris had er duidelijk zin in. Enjoy!

Het is duidelijk dat we ons geamuseerd hebben. :D

Boerenmeid gaat naar het bal

Zo'n moment waar je beseft dat je gewoon tijd moet maken in plaats van te wachten tot je eens tijd hebt. Zo'n moment was het deze middag.

Op naaiweekend had ik tijd gemaakt om te naaien. Want met die opleiding kleuteronderwijs wordt er enkel nog genaaid in functie van de opleiding (dobbelsteen, zakjes, opberghoesjes enzo). Ik moet gewoon kleren kopen voor de kinderen en dat met een kast vol mooie stofjes. Zo weinig tijd heb ik maak ik om te naaien.

Maar tijdens het naaiweekend maakte ik toch een aantal dingen.

En vandaag was het goed weer en Iris had het kleedje ineens aan, dus haalde ik snel mijn camera en maakte wat foto's. 

Genoeg inleiding, laat ons tot de essentie komen.

Een paar jaar geleden kreeg ik een groot laken of tafelkleed. Ik zag er wel iets in, dus het belandde in de kast.

Dit jaar merkte ik dat haar eerste prinsessenkleed toch wel veel te klein geworden was. Ze is ondertussen ook al 3 jaar ouder, dus dat was eigenlijk logisch.

Ik haalde dat laken uit mijn kast en zag die mooie kanten boord aan de onderkant. Die moest er zeker aan blijven. Ik zocht in mijn collectie kantjes nog eentje voor aan de mouwboorden. Na een beetje proberen met verschillende manieren van plooien vond ik toch één dat er volgens mij goed bij paste.

Ik vertrok van een bovenstuk met mouwtjes van de Tinnydress en nam de volledige breedte van het laken om het meeste uit die kanten boord te halen. Ik naaide hem nog eens vast zodat hij mooi bleef rechtstaan.

Nu kan ze weer een paar jaar verder. Als ze tenminste niet ineens een groeischeut krijgt.

En een kusje voor alle mama's. Fijne moederdag morgen!

Twinning met Zonen09

Ik had nog zo gezegd: twinning, daar doe ik niet aan mee.En toch deed ik het. Anders zou ik er niet over beginnen he.
Ik moet eerlijk toegeven, ik ben precies nóg wat trotser om ze zo te zien dan wanneer ze allebei iets zelfgemaakt aanhebben uit verschillende stoffen.

Ik had eerst een Theo gemaakt, maat 128 in die mooie stickly rockers van Zonen09.
De vorige maat werd te kort om mooi te zijn. En ik had nog stof over. Eerst wou ik voor Dennis nog een kussen maken omdat hij toen helemaal into wandelende takken was. Maar dat ging voorbij. Hij is nog altijd geïnteresseerd in insecten enzo maar de fase van 'het er een hele dag over te hebben' is passé.

Geen kussen dus. Een kleedje zou ik er nog net uit krijgen. Maar niet met een voorpand uit 1 stuk. En toen viel mijn oog op dat Tinnypatroon waar een versie met colorblocking instaat. Perfect! Dan kon ik dat restje stof volledig opgebruiken.
Ik deed wel niet écht aan colorblocking omdat ik de stof wou opgebruiken maar naaide paspel tussen de verschillende delen. Zwarte, zoals de knopen van de Theo.
Onderaan gebruikte ik zwarte biais die ik langs de binnenkant vastnaaide. Om toch niet teveel te verliezen in lengte.

Bij deze ook de eerste kledingstukken van de herfst- en winterkleren. Hahaha, alsof ik van plan ben een collectie uit te brengen. Nee hoor, absoluut niet. Maar nieuwe seizoenen, nieuwe kledingmaten en dus ook nieuwe kleren naaien.
Zij vinden het niet erg. En ik ook niet!

Van Jill-jurk naar improvisatiejurk

Toen vroeg ik advies aan Iris. 

- 'Seg Iris, wat zal ik eens typen over uw confettikleedje?'

- 'Dat jij dat gemaakt hebt. En ook een hartje erbij. <3'

- 'En wat vind je er het leukste aan?'

- 'Alles vind ik er het leukste aan. '

Meer moet dat niet zijn voor een naaiende mama. Dat ze er alles leuk aan vinden. Ik weet dat er een tijd komt dat ze alles niet meer gaat leuk vinden en dat ze haar eigen ideeën zal hebben. Wat ook een leuke fase is (meestal denk ik). Maar nu geniet ik nog volop van het feit dat ik weinig fout kan doen voor Iris.

Dit kleedje was eigenlijk eerst een Jill-jurk uit La Maison Victor. Maar ook al had ik Iris nagemeten, het kleedje was te klein en lag een jaar in de kast. Omdat ik het zonde vond om die mooie stof gewoon weg te gooien. Dus haalde ik het onlangs uit elkaar en maakte er een nieuw kleedje van.

Bij gebrek aan voldoende stof voor een volledig voorpand uit 1 stuk maakte ik (uit een achterpand van die Jill-jurk) een strook met plooien. De rok is niet helemaal naar mijn zin, maar hij kan ermee door. 

Het kind heeft een kleedje. Nah! En dat kunnen meisjes van 4 bijna 5 niet genoeg hebben.

Wie van de drie?

Soms krijgen kleedjes hier een eigen naam. Niks makkelijker dan spreken over bijvoorbeeld een circuskleedje of dat botjeskleedje.
In die categorie heeft Iris nu 3 nieuwe keuzes. Een Schaduwkleedje, een Vogeltjeskleed en een Lijntjeskleed. Voor alle drie startte ik met het bovenstuk uit SVDHZ.

Het Lijntjeskleed kreeg een rok met geïmproviseerde plooien. Ik plooide naar de lijnen op de stof om toch maar geen rimpelrok te hebben zoals bij de andere twee. Er moet toch een klein beetje verschil op zitten he.
De stof kocht ik over van Laura.

Na Dennis wou Iris ook zo'n gif-je, uiteraard.

Voor de stof van het Vogeltjeskleed had ik eerst een ander plan, ik wou ze gebruiken als voering voor een jas. Dat kwam er maar niet van dus naaide ik er dit kleed mee. Ik wou op naaiweekend dingen maken waarvoor ik al stof had liggen. Anders blijft die stof liggen en vind je dat na een tijdje niet meer mooi en ja... herkenbaar zeker?
Ik kocht de stof vorig jaar bij VanMarieke. (toch handig, die 'stoef'foto's op instagram, zo weet ik tenminste bij welke webshop ik welke stof kocht)

Als laatste van de drie, het Schaduwkleedje. Dat klinkt wel mysterieus, niet?

Die stof kocht ik bij Debora. Ik maakte er al eens een toiletzak uit maar ik had nog ruim genoeg voor een kleedje. Weer eenvoudig met een rimpelrok. Dat scoort nog altijd het meeste. Never change a winning team.

Wat ik daar nu het mooiste van vind, kan ik niet zeggen. Ik vind ze alledrie even mooi, elke heeft wel iets. 

Wat uw favoriet is, wil ik wel graag weten. Kom, vertel het mij eens. 

Eens zien welk kleedje wint.

Eén van mijn favoriete naaisels van ons naaiweekend

Mijn favoriete kleedje van de 5 die ik op naaiweekend maakte, is toch wel dit. Die blauwe kleur... het model (kleedje en kind)... ik ben er helemaal verliefd op. Ik denk dat ik er nog ga maken.

Voor dit eenvoudige maar mooie kleedje vertrok ik van een jeanskleedje dat ik bij Next kocht. Iris had vorige zomer ook iets in dit model en ik vond dat het haar zo schattig stond dat ik het wou namaken. Zo moeilijk kon dat niet zijn (en dat was het ook niet).

Het originele kleedje heeft mouwen en die had ik ook al klaar geknipt voor we op weekend vertrokken. Ik gebruikte trouwens als basis de Tinny van An omdat daar ook gewone mouwen bij zitten. En toch liet ik ze weg... Ik vond het al schattig zonder de mouwen.
Het lijfje verkorte ik naar dezelfde hoogte als het origineel. En in plaats van knopen achteraan zette ik er een rits in.

De mooie blauwe stof kreeg ik eens van een vriendin wiens tante haar stoffenvoorraad wegdeed. En het was net genoeg voor dit kleedje. Wat voor soort stof het is weet ik niet. Het is een (oude?) gerimpelde stof. Dus als iemand een idee heeft, ik hoor het graag.

Als uw broer pose-instructies geeft...

Van een aantal gestikte wijven de favoriet en van mij dus ook. De andere kleedjes laat ik jullie binnenkort zien. En tussen ons gezegd en gezwegen, ik heb al terug zo'n zin in ons naaiweekend.

Mijn minst favoriete Tinnydress

Lag het aan de stof? Het zou kunnen, ik had geen waw-gevoel meer bij de stof. Niet mijn ding, denk ik. Maar de stof was geknipt, het kwaad was geschiedt. Dus naaide ik maar verder. (Oh hemel, nu klinkt het of ze hebben mij kweetnietwat aangedaan)

Ik naaide een Tinny, de vernieuwde versie. Met een petal-kraagje en plooien in de rok. Ik voerde enkel het lijfje. Met warmere temperaturen op komst is die onderrok niet echt nodig.

Eerlijk gezegd, ik ben er niet laaiend enthousiast over. Dat schijnt volgens mij wel door uit de tekst hierboven. De print is te 'krullig', te druk... Misschien het verkeerde model voor de stof. Maar ik blog er toch over. Zodat ik in de toekomst niet dezelfde fout maak. Iets doen waar je niet de volle 100% achter staat, dat komt niet goed. Maar dat is voor het hele leven zo zeker. Words to live by enzo.

Een kleedje en een inzicht

Ik had eigenlijk een heel ander begin in mijn hoofd voor deze blogpost. (Iets over een gestikte wijvendag waar ik beter dingen naai die ik gewoon ben zodat ik mij niet teveel moet proberen concentreren in het gekakel en gelach). Maar door iets wat Iris gisteren zei, begin ik daarmee.

Terwijl ik foto's voor deze blogpost nam, vroeg ik haar of ze 'eindelijk eens normaal kon staan?'.
Ze antwoordde: 'Maar voor mij is het zó normaal, mama'.
En eigenlijk heeft ze wel gelijk. De manier waarop ik haar op de foto wil krijgen, is voor haar  onnatuurlijk. Denk ik toch.
Stilstaan, niet bewegen ('Want dan hebben we spokenfoto's, hè Iris'), niet praten zijn dingen die niet in haar woordenboek staan. Hoe anderen foto's kunnen maken die precies recht uit één of ander modemagazine komen, ik weet het niet hoor. En dat al die kinderen rustig zijn van karakter, dat geloof ik niet. Dus bij deze is dit de blog met de spontane foto's. Ha!

Zoals daar zijn: de olifant en de pinguïn.

Om terug te keren naar mijn eerste idee... Op de gestikte wijvendag een paar weken geleden was ik helemaal niet voorbereid zoals ik zou willen en zoals ik normaal ben. Ik had thuis wat stof uit de kast getrokken en wat patroontjes meegepakt, maar eigenlijk zonder deftig plan. Ik zie het daar wel, dacht ik.

Ik knipte daar een Tinny-kleedje maar ik had geen paspel mee (ik zei toch al dat ik onvoorbereid vertrok) dus daar kon ik niet mee verder. Dat zou ik nadien thuis wel afwerken. Niet dat ik er ondertussen al aan verder deed, maar dat loopt niet weg zoiets.

Voor een eenvoudig kleedje met een rimpelrok had ik wel alles mee. Er is ook niet zo heel erg veel nodig bij zo'n kleedje. Stof en een rits, that's it. Op de zoom na knipte en naaide ik het kleedje die dag. De zoom werkte ik thuis, na een pasbeurt, verder af. Voor de voering koos ik oranje. Dat geeft toch iets extra aan zo'n eenvoudig kleedje. De onderrok werkte ik af met een sierstiksel. Al had dat in een opvallende kleur gemogen, maar zoiets torn ik niet meer los.