Waarom het hier zo lang stil was.

De laatste weken wou ik dat mijn naaikamertje al klaar was, dan kon ik af en toe een beetje gaan naaien, dan kon ik mij even terugtrekken en energie opdoen. Want daar had ik de afgelopen weken wel nood aan, aan energie. Maar ik zag er tegenop om mijn machines, de strijkplank en alles wat ik nog nodig heb uit te halen. Het is nooit lang werk maar ik zie er soms wel tegenop.

Hoe het komt dat mijn energie er niet voor de volle 100% was, komt door familiale gebeurtenissen die mijn energie opslorpen. Mentaal bracht ik de laatste veel tijd door in het verleden van mijn meter van bijna 80 en dat was vermoeiender dan ik dacht. De mentale vermoeidheid zorgde ervoor dat mijn lijf er ook moe van was. Ik ben geen klager, maar moe was ik wel. Tegen dat de kinderen in bed lagen, had ik ook veel zin om al te gaan slapen. Dus werd er vooral tv gekeken en op tijd in bed gekropen.

Maar het is aan het terugkomen, de nood om te naaien en te creëren. Om de ideeën die in mijn hoofd zitten eruit te halen. En om te bloggen ook. Als je er even uit bent, voelt terugkomen altijd een beetje vreemd vind ik. De routine is er dan wat uit. En in mijn geval voel ik mij even het vijfde wiel aan de wagen. Wie zit er nu te wachten op wat ik te vertellen heb. Maar dat gaat over eens ik weer begonnen ben. Want het is toch zo'n fijn land om in rond te wandelen en om deel van uit te maken.
Ik heb er terug zin in!

Le sentier des Nutons

Volgens mij zijn er zeemensen en bosmensen. Niet letterlijk natuurlijk, maar mensen die de zee verkiezen boven een bos of omgekeerd. Ik hoor bij de laatste groep. De bosmensen, om ze zo dan maar te noemen. De wederhelft is een zeemens. De zee... daar kan je mij echt geen plezier mee doen. Dat zand dat in uw schoenen en kleren kruipt, de wind die altijd net de hard waait. Vind ik he.
Een goede boswandeling is meer mijn ding. Het kan daar zo rustig zijn, ik geniet daar van.

Daarom was ik zo blij dat we nog eens richting Ardennen reden. Mijn zus had er een vakantiehuisje gehuurd en wij gingen er voor een dag naartoe. In de voormiddag verkenden we het bos achter het huis. In de namiddag trokken we naar het kabouterbos.

De kinderen hun ogen werden al groter. Een bos van de kabouters! Misschien zagen ze wel een echte! Ze zagen het helemaal zitten.

De wandeling op zich is niet zo lang, 1,8km. Dus gemakkelijk te doen met jonge kinderen. En er is een picknickplaats waar je mag barbecuen, ideaal voor een namiddag plezier. Die was wel in gebruik door een groep vissende en etende mannen maar wij kwamen toch om te wandelen.

Onderweg moest je de voetsporen van de kabouters volgen om de route te vinden. Elke keer Iris voetsporen zag, heeft de hele buurt het gehoord denk ik. Alleen de dieren hadden er last van want we zagen geen andere wandelaars.
Tijdens de wandeling zijn er kabouters verstopt op de gekste plaatsen.

Nadien gingen we naar een rivier in Mirwart, een paar km verder. We stapten langs de oever, voorbij de meeste vissers en andere toeristen, tot we op een rustigere plek kwamen. En daar kropen de grote en kleine mannen in het water om een dam te bouwen. Spijtig dat ik niet de juiste schoenen aanhad en dus niet mee in het water kon. Maar plezant was het wel.

Foto door Iris.

En wat zijn jullie, bos- of zeemensen? 

Mix and Matching Theo

Voor dit hemdje raakte ik geinspireerd door de stijl van Mark McNairy. Een iets gedurfdere stijl. Via een clip van Pharrel Williams raakte ik op de site van deze ontwerper. Hij mixt en matcht en het ziet er meestal wel goed en cool uit.

En dat moet het bij Dennis de laatste tijd wel zijn. Cool... Uiteindelijk trekt hij zich er niet veel van aan en doet hij aan wat hij wil.

Dus maakte ik een hemd, een beetje in de stijl van Mark McNairy. Als je op zijn site kijkt bij de Runway van '14 vind je de outfit waar ik mijn inspiratie haalde. Maar toch speelde ik een beetje op safe. Eerst zien hoe dit zou uitpakken en of de zoon het wel cool genoeg zou vinden. Hahaha...

Ik combineerde een effen grijze katoen met double gauze die ik bij Stof op zolder kocht. De eerste keer dat ik double gauze kocht en ik moet zeggen dan het heel aangenaam is om mee te werken.

De kraag en staander zette ik er deze keer op een iets andere manier aan dan in de handleiding van de Theo uitgelegd staan. Met tips van een paar andere Gestikte wijven lukt het mij om ze er echt proper aan te zetten. De vorige keren rafelde altijd wat daar waar de staander vooraan aan het voorpand zit. Maar vanaf nu niet meer!

Short blue Cisse

Voor alles een eerste keer, dus ook voor broeken met een echte gulp. Tot nu toe maakte ik mij er gemakkelijk vanaf met een fake-gulp. Maar omdat ik dat toch ooit eens moet proberen, kon ik het evengoed nu doen. 

Ik maakte een Cisse, een korte versie. Want aan lange broeken hebben we nu nog niet echt nood. Ik maakte ze uit een restje donkerblauwe gabardine.

Uit de vele zak-opties koos ik voor een dubbele zak. Eén ervan in een leuke bruine stof met skateboards en steppen op. Die lag hier nog als een half afgewerkt hemd dat toch te klein zou zijn. Ideaal om nog wat uit te recupereren. 

En omdat het de eerste keer was dat ik een gulp maak, ging dat niet zo vlot zoals bijvoorbeeld een blinde rits inzetten. Gewoon omdat het iets nieuw is. Niet dat het aan de handleiding lag want die is, zoals altijd, heel uitgebreid. Ik had het nog niet in mijn vingers. Daarom ook dat ik niet helemaal tevreden ben. Maar ach, ze zit erin en ze doet wat ze moet doen dus mag ik eigenlijk niet klagen.

Met de herfst en winter op komst zal ik maar wat oefenen bij lange broeken.

Wat mij wel een beetje stoort, is dat het vanachter een beetje uitpuilt. Aan zijn poep. Ligt het aan het kind zijn poep of aan een foutje bij het in elkaar zetten, ik weet het niet.

Orange is the new black - Jaanudress

Een oranje kleedje, dat hing nog niet in de kleerkast. Een kleur die kan in de zomer, maar evengoed in het volgende seizoen. Want herfstkleren had Iris nog niet. Elk excuus is goed om een kleedje te maken, niet?

Oranje, zoals in een mooi stofje van Soft Cactus. En die vallen ook nog eens goed voor dit patroon vind ik. Soepel zodat het mooi ronddraait als de juffrouw er mee danst. Want dat doet ze graag. En zingen ook, het is hier soms precies een musical.

Ik maakte de Norah-versie van de Jaanudress. An en Regina bedachten samen dit mooie kleedje.

Het was precies (te) lang geleden dat ik nog eens een kleedje maakte. Ik maakte domme fouten, die uiteraard niet aan het patroon lagen, maar aan mij. Ik zal terug wat kleedjes moeten maken zeker. Hahaha... Iris haar kast hangt nog niet vol genoeg.

Dan kan ik ook eens wat 'foliekes' toevoegen. De eerste keer hou ik mij meestal mooi aan het patroon en speel ik op safe. 

Meet het kind met de ontembare haren.

Ik nam het kleedje mee naar de Ardennen deze week. Keiprofessioneel enal. Ik maakte vlug foto's toen we toekwamen, zodat het kind er nog niet te vuil uitzag. Foto's in de ochtendzon dus

. 

De zakken zette ik er verkeerd in (domme fouten, ik zei het al) en het was al overlockt dus had ik geen zin om het los te tornen. Volgende keer beter opletten precies.

De zoom werkte ik af met een sierstiksel.

Meer Jaanu's zien? Ga eens kijken bij:

My Minnie Mie | Katrientje Vanalles | Mama Creatief | Een Huis in de Straat | Lokakid | PiekeWieke | Petrol & Mint | FliegFederFrei | Conversas de Hermanas | Lieveke en Zus | Mama heeft een hobby | Creative Needle and Threads | Querida | Khadetjes | Les Jardins d'Elysse | Glitter + Wit | Le Labo* d'Isa | Ettepet | Spurrewubsie | Stannel | Dieuwke & Sietse

Toilettas maal 3

Binnenkort gaat Dennis voor de eerste keer op kamp, of Bivak zoals dat bij de Chiro heet. Iris gaat ondertussen bij haar peter logeren zodat de Vriend en ik eens alleen op vakantie kunnen. Voor de eerste keer in 11 jaar meer dan een weekendje met ons twee weg. Hoera!

Nu hadden we allemaal nog een toiletzak nodig. De afgelopen jaren waren we vooral aan het verbouwen en kwam er van reizen niet veel in huis. Dus hadden we geen toiletzak. Het is te zeggen, ik wel. Maar zo'n prehistorisch exemplaar dat de schoonste tijd van zijn leven gezien had. Tijd voor nieuw gerief dus.

Ik maakte al eens een toiletzak en omdat dat patroon hier toch al lag, gebruikte ik dat nog eens. De toilettas die Eva uitlegt rolde 3 keer van onder mijn machine.

Eén keer in een wereldbolstof die ik in mijn kast vond. Ik had niet echt een project om ermee te maken en anders blijft dat hier toch liggen. Ik weet zelfs niet meer waar ik ze ooit kocht.
Een tweede uit een overschotje van dit naaisel. Daarmee is dat ook weer opgebruikt.
De derde maakte ik uit een mooie stof die ik bij Juffra Toertjes kocht.

Je kan wel raden welke door wie gebruikt gaat worden zeker.

Randomness: Over OXO, coole kerels en 'twee vrouwen en een man'

Wij hebben er al van genoten, van die vakantie. De eerste 2 weken zijn al om en we hebben ons nog niet verveeld. Al zegt Dennis soms van wel, maar dat zal de leeftijd zijn.
En dat het al plezant geweest is! Meestal zijn we met ons drietjes thuis, de vriend staat altijd met de nacht en slaapt dus overdag. Dus amuseren we ons ook zonder hem. Waarom niet he.

Vakantie is...

... in verkleedkleren letterlijk waterverven.

... OXO spelen met uw moeder op het terras.

... een tomatenplantje vinden tijdens het onkruid wieden. Ook al had je dat er niet gezaaid.

... tijdens de hittegolf naar Buggenhoutbos gaan om daar de koelte op te zoeken.

... in datzelfde bos een wondermooi veertje te vinden van een Vlaamse Gaai.

... een coole kerel tegenkomen in dat koele bos.

... de uitslag krijgen van uw laatste examens. Eindelijk afgestudeerd als Bachelor in de Gezinswetenschappen! Hoera! Oh ja, en uzelf iets cadeau doen natuurlijk.

... een 4-jarige te vieren. Met lekkere taart, zotte spelletjes en de beste familie en vrienden.

... spelen met uw verjaardagscadeaus. 'Twee vrouwen, 1 man. Huh, waar zijn die andere twee mannen nu?' #kinderlogica

Ik kijk al uit naar de rest van de vakantie. Dat ze minstens even goed mag zijn als afgelopen twee weken.