Een jeans-Jacob met kant

In de kleinste maat van de Jacobbroek pastte Iris vorig jaar nog. Ik vond het echt spijtig toen ze er te groot voor was, de Jacob (en het bloesje). En omdat ik zo'n korte Jacob mooi vind rond zo'n mini poepke, maakte ik er nog één.

Helemaal for free! En zoals je weet, ik hou wel van zo'n gratis naaisels.
De Wederhelft had een paar versleten jeansbroeken. Versleten aan het kruis. Dus de broekspijpen waren nog helemaal intact. Die kon ik hergebruiken. Al verschoot ik er wel van hoeveel van zo'n grotemensenjeans ik nodig had voor dit shortje voor Iris.

Ik had niet het juiste blauwe garen dus gebruikte ik wit (obviously) en probeerde ik een siersteek van mijn machine. Niet overal perfect, maar dat hoeft niet deze keer.

Het kanten boordje kreeg ik ooit eens en de mooie knoop vond ik in mijn tweedehand.be-vondst.

Ik had wel ongeveer een idee in mijn hoofd van hoe het shortje er zou uitzien. De kanten boord onderaan zat eerst niet in mijn hoofd maar toen ik het boordje erop speldde, vond ik het er toch beter uitzien. Deze keer geen trail and error. Maar scoren op de schattigheidsschaal!

Dit shortje is trouwens nog één van mijn favorieten die ik maakte op naaiweekend.
Mijn andere favoriet is dit blauwe pareltje.

Wie van de drie?

Soms krijgen kleedjes hier een eigen naam. Niks makkelijker dan spreken over bijvoorbeeld een circuskleedje of dat botjeskleedje.
In die categorie heeft Iris nu 3 nieuwe keuzes. Een Schaduwkleedje, een Vogeltjeskleed en een Lijntjeskleed. Voor alle drie startte ik met het bovenstuk uit SVDHZ.

Het Lijntjeskleed kreeg een rok met geïmproviseerde plooien. Ik plooide naar de lijnen op de stof om toch maar geen rimpelrok te hebben zoals bij de andere twee. Er moet toch een klein beetje verschil op zitten he.
De stof kocht ik over van Laura.

Na Dennis wou Iris ook zo'n gif-je, uiteraard.

Voor de stof van het Vogeltjeskleed had ik eerst een ander plan, ik wou ze gebruiken als voering voor een jas. Dat kwam er maar niet van dus naaide ik er dit kleed mee. Ik wou op naaiweekend dingen maken waarvoor ik al stof had liggen. Anders blijft die stof liggen en vind je dat na een tijdje niet meer mooi en ja... herkenbaar zeker?
Ik kocht de stof vorig jaar bij VanMarieke. (toch handig, die 'stoef'foto's op instagram, zo weet ik tenminste bij welke webshop ik welke stof kocht)

Als laatste van de drie, het Schaduwkleedje. Dat klinkt wel mysterieus, niet?

Die stof kocht ik bij Debora. Ik maakte er al eens een toiletzak uit maar ik had nog ruim genoeg voor een kleedje. Weer eenvoudig met een rimpelrok. Dat scoort nog altijd het meeste. Never change a winning team.

Wat ik daar nu het mooiste van vind, kan ik niet zeggen. Ik vind ze alledrie even mooi, elke heeft wel iets. 

Wat uw favoriet is, wil ik wel graag weten. Kom, vertel het mij eens. 

Eens zien welk kleedje wint.

Een hemd en een folieke

Af en toe kruipen de kinderen op mijn schoot en vragen ze om naar foto's van zichzelf te mogen kijken (de kleine narcistjes...). Meestal eindigen we dan op mijn blog waar we steeds verder in het verleden duiken. Op zo'n moment word ik er mij van bewust dat het veel te lang geleden is dat ik nog eens iets voor Dennis naaide. Terwijl ik eigenlijk wel veel jongenspatronen heb liggen.

Zie je het zakje? ;)

Dus op naaiweekend haalde ik mijn favoriete jongenspatroon nog eens boven. Het Theo-hemd van Zonen09. Voor de zekerheid tekende ik thuis de volgende maat want ik vond bij de laatste pasbeurt dat die andere hemdjes wel nipt begonnen te worden.
De stof knipte ik op weekend. In onze Pop-up shop van Pieke Wieke, waar we een grote knip- en tekentafel hadden gezet.

Ik hield het eenvoudig. Zonder hoekjes en met korte mouwen.

Iets meer dan een jaar geleden kocht ik de stof bij Pieke Wieke met het plan een rok voor mezelf te maken. Waar zat ik toen met mijn gedachten. Als hemd is dat toch veel beter zeker. Zeg nu zelf.

Een folieke om af te sluiten. Want wij doen hier graag eens zot.

Grace, Billie en babyleggings

Als ik zo goed had kunnen naaien toen Iris pas geboren was, ik had haar zeker een paar Grace-jurkjes gemaakt. Qua schattigheid scoort dat kleedje op zich al hoog en dan zit er nog geen lief meisje in.

Dus printte ik dat patroontje af voor Jotte, de wederhelft zijn petekind. 

Haar ouders hadden ons op het hart gedrukt dat we écht geen cadeautje meer moesten kopen voor de babyborrel. Maar wij kunnen het ons toch niet laten om met lege handen toe te komen. Da's niet beleefd.

En daarbij, wij hebben niks gekocht. Ze hadden niets gezegd over niet maken he. 

Twee kleedjes dus. Had ik nog meer tijd gehad, ik had er haar nog wat gemaakt. 

Eentje uit dezelfde stof als het jasje dat ik al maakte voor Jotte. Een ander uit oranje Kitchen Garden van Soft Cactus.

En ik naaide er ook twee pyjamaatjes bij. Ik combineerde de grootste maat van de babylegging die Griet hier uitlegt met de kleinste maat van de Billie van Zonen09. En zo had ik twee pyjama's in maat 80. 

(hierbij ook mijn eerste (geblogde) tricotnaaisels van dit jaar, kwestie van die tricotangst te overwinnen he)

Ik gebruikte blauw-gebloemde tricot die ik vorig jaar in een goodiebag vond, de andere kocht ik bij Piekewieke. 

Ik ben het meeste fan van die met de diertjes. En jullie?

Eén van mijn favoriete naaisels van ons naaiweekend

Mijn favoriete kleedje van de 5 die ik op naaiweekend maakte, is toch wel dit. Die blauwe kleur... het model (kleedje en kind)... ik ben er helemaal verliefd op. Ik denk dat ik er nog ga maken.

Voor dit eenvoudige maar mooie kleedje vertrok ik van een jeanskleedje dat ik bij Next kocht. Iris had vorige zomer ook iets in dit model en ik vond dat het haar zo schattig stond dat ik het wou namaken. Zo moeilijk kon dat niet zijn (en dat was het ook niet).

Het originele kleedje heeft mouwen en die had ik ook al klaar geknipt voor we op weekend vertrokken. Ik gebruikte trouwens als basis de Tinny van An omdat daar ook gewone mouwen bij zitten. En toch liet ik ze weg... Ik vond het al schattig zonder de mouwen.
Het lijfje verkorte ik naar dezelfde hoogte als het origineel. En in plaats van knopen achteraan zette ik er een rits in.

De mooie blauwe stof kreeg ik eens van een vriendin wiens tante haar stoffenvoorraad wegdeed. En het was net genoeg voor dit kleedje. Wat voor soort stof het is weet ik niet. Het is een (oude?) gerimpelde stof. Dus als iemand een idee heeft, ik hoor het graag.

Als uw broer pose-instructies geeft...

Van een aantal gestikte wijven de favoriet en van mij dus ook. De andere kleedjes laat ik jullie binnenkort zien. En tussen ons gezegd en gezwegen, ik heb al terug zo'n zin in ons naaiweekend.

70 Mensen en heel veel afval

Een paar weken geleden gingen we nog eens wandelen met z'n allen. We trokken richting 't Broek (oftewel Vlassenbroek). Op voorhand hadden we niet echt een route gepland, de kinderen mochten onderweg kiezen welk paadje we insloegen. Waardoor we op plekjes kwamen die we anders niet zouden tegenkomen.

Maar spijtig genoeg kwamen we veel minder leuke dingen tegen. Afval slingerde rond tussen de bomen en planten. Van een koekpapiertje tot blikjes en zakjes/zakken met huisvuil. Helaas, hoe verder onze wandeling vorderde, hoe groter het afval werd dat we tegenkwamen.
Op het einde zagen we zelfs kapotte flipperkasten liggen. Om het kort uit te drukken, ik was boos. Teleurgesteld... Dennis en Iris ook. Zij konden het niet geloven dat mensen afval niet gewoon in de vuilbak doen of naar het containerpark brengen.

Als bij toeval kreeg ik de week nadien een mail van de Chiro dat zij een grote zwerfvuilactie op poten hadden gezet. Gisteren staken we samen met mensen van Natuurpunt 's Heerenbosch de handen uit de mouwen. We waren ongeveer met 70 kinderen en volwassenen en trokken voor 2u de natuur in met vuilniszakken, handschoenen en grijpertjes. Ook het grove geschut werd ingeschakeld. Er reden een aantal aanhangwagens rond naar grote sluikstortpunten (die jammer genoeg vol terugkwamen).

Vele handen maken licht werk en we verzamelden veel te veel afval. Je kan het zo gek niet bedenken of mensen dumpen het aan de kant. Ik plan bij deze ook eens een kleinschalige zwerfvuilactie in onze straat. Dennis gaat daar zeker voor te vinden zijn.

Hopelijk blijft het nog lang netjes zodat de kinderen kunnen genieten en spelen. Dennis en ik gingen alleszins met een goed gevoel naar huis.
En bij deze weer eentje voor mijn 30 goede daden.

Blue Bangkok Basic

Ik schreef het hier al, dat boek van Eva zou zeker gebruikt worden om kleren voor mezelf uit te maken. En waarom dan niet flink met het eerste projectje uit het boek starten, voorbeeldig als ik altijd ben.

Ik bestelde stof bij Madeline. Soepele viscose met een zomerse naam (Pearl Peach). Ideaal voor een luchtige blouse, de Bangkok Basic dus. Ik heb nu nog net genoeg over voor een zwierig rokje voor Iris.

Voor de zekerheid tekende ik een medium over, mijn confectiemaat. Maar die versmalde ik toch langs beide kanten met 1 cm. Volgende keer (en dat beloof ik nu al plechtig) zal ik niet lui zijn en mezelf eens deftig meten in plaats van een gok te doen. Nu, dit soort blouse mag wel wat losser zitten, dus daar gaan we niet over zeuren.

De mouwsgaten werkte ik af met biais maar ik stikte hem langs de binnenkant vast, net zoals ik vorig jaar in juni deed.

Het is een heel tof eenvoudig te naaien patroon, maar ik mis er één ding bij (tenzij ik er gigantisch heb overgekeken, wat altijd kan). Ik zag geen merktekens voor de knoopsgaten. Waardoor ze nu bij mij, vind ik, te ver van de rand staan en de rand een beetje 'omflapt'. Maar ik zeg het, ik kan erover gekeken hebben of verkeerd ingeschat hebben hoe ver dat nu weer moet staan van de rand.
Ondanks dat kleine foutje is het draagbaar. Afzakken zal het zeker niet (stel u dat voor...).

En bij deze kan ik ook meteen één van de 10 kledingstukken voor mezelf afvinken. Langzaam maar gestaag geraak ik er wel met die lijst.