Ain't no mountain high enough...

Gaan wandelen doen wij eigenlijk veel te weinig. We doen dat nochtans graag. Maar deze middag trokken we onze jassen aan en gingen op pad. 

Op het maïsveld achter ons huis vond Dennis iets. Volgens hem de staart van een paard. Een stuk touw dus.

Maar dan, hét hoogtepunt (letterlijk en figuurlijk) van de tocht. Wat is er nu plezanter dan een hele grote berg zand langs de kant van de weg te vinden. Ik had echt spijt dat ik mijn botten niet aanhad. Ik zou mij ook geamuseerd hebben.

Gelukkig had Iris haar peter zijn wandelschoenen aan zodat zij ook op de berg kon. Want als haar broer dat mag, wilt ze dat ook hè. Hoe zoudt ge zelf zijn.

Hebben jullie ook zo genoten van deze mooie zondag? Weer opgeladen voor de week?

Wij wel hoor!

De schatkist

Tweedehandskoopjes kunt ge niet alleen doen op rommelmarkten of in kringloopwinkels. Nee nee, er zijn ook zoekertjessites die echte schatten verbergen. Maar ge moet goed zoeken. En geduld hebben. Zoals het een goede schattenzoeker betaamt.

Ik zocht. Ik vond. Ik mailde. Ik betaalde.

Ik wachtte. Ik haalde af.

Ik zette een teaser op facebook.

Ik zag een zoekertje staan van een 'volle naaidoos'. Aan de foto's te zien, zaten daar toch wel wat dingen in die mijn hartje konden bekoren. 

Gisteren kwam het pakket toe en kon het graven in de naaidoos beginnen. 

Véél garen. En zelfs van die houten klosjes. 

Véél knopen. Ik ben ze beginnen tellen en ben bij 200 gestopt. En dan was de bodem nog niet in zicht.

Een kleine greep uit het aanbod.

Geen knopen, maar wel leuk om zo'n dingen ertussen te vinden.

10 ritsen, een vingerhoedjes, een kantje, wat bandjes, een oude schaar en naalden zaten er ook in, maar die waren niet zo fotogeniek.

Helaas is de naaidoos kapot gegaan of ze was al kapot, dat kan ook. Maar het was mij toch meer om de inhoud te doen.

Dus als ge tijd en geduld hebt, neem ook eens een kijkje op een zoekertjessite. Het is wel niet zo leuk als rondwandelen op een rommelmarkt. Maar toch, het gevoel als je iets tof vindt voor een goed prijsje blijft hetzelfde hoor. 

Recept voor een beetje rust

Men neme een groot vel hergebruikt inpakpapier. 

Men voege daarbij 1 kind.

Men menge het geheel met stiften, stempels en stickers.

Men hebbe 30 minuten rust tijd om te strijken.

'Ma mama, stop nu eens met foto's te trekken.'
Ha, ik heb u toch. Muhahaha...

Papier hier

Zelf enveloppen, ik blijf dat plezant vinden. En als de tekeningen dan nog eens mooi uitkomen, ben ik helemaal content.

Mijn schaar in kinderboeken zetten, daar heb ik wat meer moeite mee. Ik heb een zwak voor oude kinderboeken. In de kringloopwinkel of op een rommelmarkt neem ik er altijd minstens één mee. 

Dit waren boekjes van ons thuis vroeger. Het waren 4 boekjes, telkens over 1 seizoen. Het verhaal was niet goed, vreemd woordgebruik vond ik. Maar als enveloppen krijgen ze van mij nog een kans.

Mijn verjaardag komt ook stilaan dichterbij en als ge een feestje geeft, is het toch veel leuker als er wat volk komt. Dus maakte ik uitnodigingen. Het idee vond ik op pinterest.

Als er fouten in mijn Engels staan, niet op letten. Ze zullen het wel begrijpen zekerst.

Schatten?

Voor de ene is het rommel. Voor de vinder zelf zijn het schatten. 

Sinds een paar weken heeft Dennis af en toe iets in zijn zak zitten dat hij gevonden heeft. Iets wat voor hem belangrijk genoeg was om zich voor te bukken en het op te rapen. 

Ik weet niet of het iets typisch voor jongens is, dat verzamelen. Dames met 'afval' verzamelende dochters, laat u horen.

Meestal is het gevonden voorwerp gekoppeld aan de zin: mama, ik heb dit gevonden voor u.

Dat vinden gebeurt op de gekste plaatsen. Kijkt ge mee?

Voorlopig zit alles nog gewoon in een plastic potje, zijn 'schatkistje'. Bij gebrek aan beter.

Maar als ik eens een grote pot vind in de kringloopwinkel of in iemands kast, dan stop ik ze daarin. Net zoals ik in de Flow zag.
En nu ik de foto zie staan, zie ik dat er een meisjesnaam opstaat. Die doen dat dus ook.

Maar vertel mij vooral of uw kinders dat ook doen. En wat voor dingen ze vinden. Ik ben nogal curieus van aard (maar zijn we dat allemaal niet een beetje, geef maar toe).

Btw, hier zitten we ook. Liken die handel!

pif paf Poef

Deze keer in de serie 'Recykleer eens 7 jeansbroeken', de broekspijpen. Ik had van mijn meter een poef gekregen. Maar die was nogal saai. Dus ik gebruikte de jeansbroeken om een nieuwe hoes ervoor te maken. Een kleurrijk appeltje erbij en dat maakt al veel verschil.

Normaal was er geen kussentje bij, maar ik had de bovenkant verkeerd gemeten en het was dus te klein. Daar maakte ik een simpel kussentje van. 

Uit de appeltjesstof een cirkel geknipt en die aan de zijkant voor de poef gestikt.

Omdat het plan was om een jeansbovenkant te hebben, knipte ik 1 pand van de zijkant uit de appelstof en zette die ertussen. Kwestie dat er wat kleur inzat. Nu er bovenaan ook appels zijn, was het eigenlijk niet nodig. Maar ja, het zit er nu en ik laat het maar. Het is goed zo. Het plaatsje van de poef ziet er direct al vrolijker uit.

When you wish upon a star...

Als ge bij uw hoop te recykleren kleren 7 jeansbroeken vindt, wordt het tijd dat ge daar eens iets mee doet. Behalve die 7 jeansbroeken had ik ook nog wat overschotjes, wat stukjes broekspijp en zo.

Op mijn pinterestbord had ik een tijdje geleden deze sterretjes gevonden. Een ideaal projectje om die overschotjes op te gebruiken.

Het is eigenlijk heel simpel. Zelfs als ge pas begint te naaien is het te doen.
Knip 2 sterren uit jeans, stik ze met de verkeerde kanten op elkaar (dus de goede naar buiten) op een halve cm. Als er een touwtje tussen moet, niet vergeten! Daarna met uw vingers de randen rafelen. En ze zijn klaar. Het moet soms niet meer zijn hè.

Als ge van plan bent veel sterren te knippen, maak dan een mal van karton. Dat tekent makkelijker.
En gebruik ook 'echte' jeans. Gebruik liefst geen jeans die stretcht. Die rafelt minder gemakkelijk en minder mooi. En ik spreek uit ervaring.

Ge kunt ze ook gewoon toe stikken zonder het touwtje en dan met een mooi lintje aan stikken. En dan hebt ge een slinger. Ook heel gemakkelijk.

Het is eens iets anders dan een vlaggenslinger. Niet dat we daar iets tegen hebben, uiteraard niet.

En wat ik met de andere 7 jeansbroeken ga fabriceren, komt ge wel te weten. Ik kom dat hier natuurlijk eens showen. Tenzij het mislukt, dan ben ik de enige die het te zien krijg. En de vuilbak.