Oeh la la

Dennis had deze week voor school herfstblaadjes enzo nodig om mee te knutselen. Dus fietste ik met Iris naar mijn meter. Die heeft een grote tuin met veel bomen. En veel bomen wil zeggen veel herfstbladeren en nootjes.

Als ik daar dan toch was, snuffelde ik wat rond. Nadat ik het eerst gevraagd had, uiteraard.

En kijk eens wat ik vond én mocht hebben.

2 vrolijke eierdopjes. Die gaan natuurlijk niet gebruikt worden voor hun oorspronkelijke functie. Die vinden hun plaatsje in huis wel.

Een mooi (handgeschilderd?) schilderijtje. Zij staat voorlopig in het toilet.

Mijn meter rommelde zelf ook wat in haar kasten en vond voor mij deze sjaal, gebreid door ziekenzorg. Voor 1 euro. 1 euro! Me happy!

Ze had ook nog wat knoopjes gevonden. Toen, indertijd, kostten 8 knopen 4 frank. Dat is 35 cent, daarvoor kunt ge ze nu toch niet meer krijgen. Het bovenste is zo'n mini naaisetje, maar ik vond het prentje met de vrouwen vooral leuk.

En dan vond ik dit. Gewoon een polaroidcamera. Ik heb ter plaatse een vreugdedansje gedaan. Weet iemand waar ge daar nog film voor kunt kopen. Volgens mijn meter werkt hij nog, dus dat moet ik maar eens testen hè.

En dan kwam ik nog een leuk kookboekje tegen. 'De aard der bloem', haha! En de manier waarop ze het recept voorstellen is al helemaal geweldig. Misschien maak ik er nog wel iets uit. Als mijn bloem van de juiste aard en hoedanigheid is tenminste.

Het onderstaande pakketje vond ik niet bij mijn meter, maar in mijn brievenbus. Ik deed opnieuw een vreugdedansje. Zoveel had ik niet verwacht in ruil voor mijn slinger. Heel erg bedankt Jolene!

De muts bij de poncho (en mini give away)

Eerst was er al de poncho. Aan de muts was ik toen al bezig maar ik had wol tekort. In de winkel vond ik die kleur niet meer, maar ik had wel nog een mislukte gehaakte deken waar ik die kleur in had gebruikt. Dus werd de deken uit elkaar gehaald en had ik genoeg wol om verder te doen. 

Het is een herfstmutsje. In de winter gaat ze er niet veel warmer door worden met al die gaten.

Voor het patroon van het mutsje had ik wat gezocht op internet, maar ik vond niet direct iets wat mijn zin was en wat voor een bijna peuter was. Ik probeerde zelf maar wat en het is in orde gekomen. 

Van de hak op de tak (daar ben ik goed in, vraag maar aan vriendlief).
Ik heb zaad geoogst en ik heb genoeg voor mijzelf én voor nog 2 extra enveloppes. Die geef ik dus weg. Wie volgend jaar graag Juffertje in 't groen in zijn tuin, op zijn terras of op zijn balkon heeft, laat het even weten in een reactie en dan kies ik er 2 mensen uit naar wie ik een enveloppe stuur.
Maandag kies ik de gelukkige winnaars.

Kleuren

Ik was niet zeker of ik dit wel wou bloggen, omdat ik mij toch een beetje blootgeef. Maar als ik het niet doe, is wat hierin staat alleen maar een hoopje lege woorden. 


Verstand komt met de jaren zeggen ze. En dat is ook zo. Een groot deel van mijn leven was ik een meeloper. Vroeger, in het middelbaar, viel ik niet echt op. Zo'n beetje een grijze muis. Geen seut, maar ook niet Miss Populair. Ik kocht zwarte en donderpaarse kleren want ik had zoiets van 'kijk maar niet naar mij, ik ben toch niet speciaal'. Versta mij niet verkeerd hè, ik was gelukkig en heb een leuke jeugd gehad, maar ik had niet de behoefte om in de spotlights te staan.

Toen ik afstudeerde in het middelbaar startte ik met een bachelor leerkracht lager onderwijs. Iets waarvan ik al lang zei dat het iets voor mij was. Bleek het toch van niet. Achteraf gezien was ik er nog niet klaar voor, niet matuur genoeg.

Nadien volgde ik hier en daar wat avondschool. De diploma's van voetreflexologie en aromatherapie liggen hier ergens in een schuif. Toen kwam dus de neutrale periode. Bruin, lichtbruin, beige, wit, zen.... Saai dus, denk ik nu.

Door de opleiding die ik nu volg, door kinderen te krijgen en door volwassener te worden, vraagt ge u al eens af wie ge bent en met welke mensen en dingen ge u wilt omringen. Als ik hier in huis nu rondkijk, zijn bijna alle dingen nog van die neutrale periode. Het is pas sinds kort dat ik vind dat het eigenlijk best saai is. En dat die persoon diep in mij niet zo is. Ik. Ben. Niet. Saai.

Ik ben meer iemand die danst in de regen (ge moet dat echt eens doen), iemand die huppelt op straat het voetpad, iemand die 1 aprilgrappen uithaalt (en niet alleen op 1 april)... Maar hoe ik doe, is niet hoe ik woon. En dat wringt. Dat klopt niet hè.

Maar daar komt stilaan dus verandering in. Het is wat ge ervan maakt. En aan saai doe ik niet meer mee. Dat persoontje vanbinnen doet dus wat meer haar zin. Kleuren worden verwelkomt, er wordt wat vaker je m'en fou gedacht en er mag al eens een hoek af zijn.

Het leven is al zo kort!
Ik heb een pintersboard met citaten. Wel, ik zou er wat meer naar moeten leven. In plaats van ze daar alleen maar te hebben staan. Eén van die citaten hangt nu in ons toilet. Net zoals Bien. Van haar stal nam ik het idee over en plakte leuke dingen in ons toilet. Toch veel beter dan gewoon witte muren.
En als we door de grote verbouwingen heen zijn en beginnen verven, komen ze mooi terug. Op de geverfde muur.

30/260

Het begin is er. 

Het einde bij lange nog niet.

Ik heb trouwens toch maar opslagruimte gekocht. Langs flickr en googledrive geprobeerd, maar er zat niets anders op. En de prijs valt eigenlijk wel nog mee.

Probleem

Ik heb een probleem. 

Als ik foto's wil uploaden, krijg ik deze melding:

Oeps! U heeft geen opslagruimte meer. Momenteel gebruikt u 100% van uw quotum van 1 GB voor foto's. Opslagruimte upgraden

Foto's worden opgeslagen in uw Picasa Webalbums-account en maken deel uit van uw gratis fotolimiet van 1 GB. Als u extra opslag aanschaft, wordt deze verdeeld over verschillende Google-producten en komt deze boven op de gratis limiet. Meer informatie

Ik heb picasa ondertussen gedownload, en via daar geprobeerd. Maar dan staan de foto's niet in het bericht. En betalen voor extra GB is niet echt mijn bedoeling.

Iemand een idee hoe ik het kan oplossen?

Bandwerk ftw!

De feestdagen zijn helemaal nog niet dichtbij, behalve als ge van plan bent om zelf wat cadeautjes te fabriceren. Dan is het 'de moment' om eraan te beginnen. Ik begin in augustus al te denken, vooral ook wat ze Dennis en Iris kunnen cadeau doen, want die hebben, vind ik, al genoeg speelgoed.  Maar daar ging ik het nu niet over hebben. 
Nu gaat het over bandwerk. Da's eigenlijk wel nog plezant. Eerst alles knippen en goed leggen, want speldjes kwamen hier niet aan te pas. Een stapeltje naast uw naaimachine en naaien maar. 

Gisteren maakte ik dus een hele hoop rijstzakjes. Van het soort dat ge in uw microgolfoven legt, opwarmt en in uw zakken stopt.
Deze hebben een fleecelaagje vanbinnen zodat de warmte er langer in blijft.

Voor wandelingen met uw hond, met uw partner, met uw kinderen of alleen. 

Voor als ge op de trein moet wachten op een winderig perron.

Voor als ge in de winter aan de schoolpoort op uw kinderen staat te wachten.

Voor mijne heren.

En mijne dames.

Nu nog per 2 verpakken met een mooi kaartje met instructies (30 à 40 seconden op 750 watt) op erbij en er zijn wat deelcadeautjes klaar. Want ge dacht toch niet dat dit het enige is wat we cadeau geven. Zo gierig zijn we nu ook weer niet.

Ftw (uit de titel) betekent trouwens:

Question: What Is 'FTW'? What Does It Mean?

While participating in an online discussion forum about cars, you see this weird expression "FTW". People post phrases like "anti-lock braking, ftw!" and "all-wheel drive, ftw!". You also see the same thing in an online gaming forum. The gamer participants are posting phrases like "polymorph, ftw!" and "druid hurricane, ftw!".

Answer: In 2012, the most common meaning of "FTW" is "for the win", an internet expression of general enthusiasm. Bron

Bits and pieces

Toen ik anderhalf jaar geleden begon te bloggen had ik niet verwacht dat ik het zo leuk ging vinden. Ik word creatiever door blogs die ik lees. Het is een stok achter de deur omdat ge toch af en toe iets nieuws wilt tonen. Als ik niet begonnen was met bloggen, had die naaimachine hier niet veel werk gehad denk ik. Dan had er een ander soort stof op gelegen. Het soort dat ook in uw stofzuiger woont.

Een ander deel van bloggen zijn de give aways. En laat ons eerlijk zijn, we winnen allemaal graag wel eens iets. Gewoon al het sprongetje dat uw hart maakt wanneer ge uw naam ziet staan bij de winnaars. Het nog eens opnieuw moeten lezen van de post omdat ge toch niet zeker weet of het uw naam wel is. 

Ik had dat ook bij Aankleedpopje. Zij geeft elke woensdag iets kleins weg. Ik won de lintjes. Joepie!

Ge kunt natuurlijk ook zelf iets weggeven. En dan in spanning wachten of iemand gaat reageren. En dan hebt ge van die lieve mensen die na het winnen van een give away u een klein cadeautje terug sturen. Zoals Marina, ze heeft geen blog maar ze maakt wel hele mooie kaarten. Bedankt Marina! Ik ga ze nog even bijhouden en ernaar kijken.

Er zijn dan ook bloggers die geweldige initiatieven opstarten. Eentje waar ge u nu voor kunt inschrijven is de Kerstswap plus. Swappen en terwijl ook kindjes blij maken. Dat wordt een schone Kerst! 

Dus als ge dit jaar nog geen goede daad hebt gedaan, schrijf u in en sus uw geweten. Of schrijf u in, gewoon omdat het leuk is.