Post deze week

Ik swapte met Bien en dit is wat ik kreeg van haar. Superleuke dingen, één voor één! Een bloemenslinger, een kerstboomslinger, magneten, een broche en nog toffe papierdingetjes.

Dennis heeft zich nadien nog geamuseerd met het inpakpapier. Elke keer pakte hij iets anders in. Ik kreeg bijvoorbeeld mijn eigen gsm -ik heb een nieuwe gsm voor u- cadeau.

Marina zorgde voor een leuke verrassingsenveloppe in mijn brievenbus. Het chocolaatje hebben de Vriend en ik schoon gedeeld.

Onze adventskalender is bijna vol (enkel de ster nog). Dat wilt zeggen dat het morgen Kerstavond is (duh!).

Ik wil jullie allemaal prettige feestdagen wensen! Geniet ervan, ze zijn zo weer voorbij.

De kast

Het ging zo. We kochten een kast op een tweedehandssite. Af te halen in Sint-Katelijne Waver. Woohoo, road trip!
We laadden ze daar op en hier af.
En toen stond ze hier. Het is te zeggen, in ons tuinhuis. Het plan was om ze in de Vriend zijn verlof te schuren en te schilderen.
Ware het niet dat ik het in mijn hoofd kreeg ze tegen vorige zaterdag af te hebben zodat alle gasten op mijn feestje lustig konden rondstrooien met complimentjes. Hoopte ik.
Zodus waren wij vorige week vooral bezig met schuren. En schilderen. In de kleur 'Turkse steen'. De Vriend was niet helemaal zeker van de kleur toen ik er in de winkel voor koos. Nadien gaf hij wel toe dat het best nog meeviel. Tsjakka, 1-0 voor mij. Hahaha! We hebben nu dus een houten kast met 'ne steen rond', zoals bij een huis hè.

Toen begon het monteren. Dat was een ander paar mouwen.
We hadden de kast gedemonteerd opgehaald en er zat geen plannetje bij. We hadden enkel de foto van het zoekertje om ons op te baseren.
Gelukkig heeft de Vriend meer technisch inzicht dan ik. Hij het brein, ik de domme kracht. Op dit vlak toch.

En ze staat er. Het doel van de kast is om alle hobby- en knutseldingen op 1 plek te verzamelen. En de gezelschapspelletjes. Nu staat alles nog over bijna het hele huis verspreid.
De spelletjes liggen erin én mijn stofjes. En ook al heb ik er waarschijnlijk minder dan sommigen onder jullie, ik heb er toch meer dan ik gedacht had.
De kast dient natuurlijk ook om kringloopschatten in te showen. Meestal vond ik iets leuks, maar kocht het niet omdat we toch geen plaatsje ervoor hadden. Vanaf nu dus wel. Nu alleen nog in de kringloop geraken.

We hebben de deuren met glas weggelaten. Ook al zou het hout geschilderd zijn, het glas erbij zou niet mooi zijn denk ik. Ik ga wel nog op zoek naar iets voor in het middelste grote open stuk. De helft daarvan wordt niet gebruikt. Misschien dat een klein kastje erin beter is.

Als ge naar de voor-foto kijkt, is het er toch veel op verbeterd vind ik. Het was het werk waard.

Post deze week

Het was zo'n weekje waar er meer post binnen kwam dan die buiten ging. Mijn aandeel beperkte zich deze week tot 1 stuk. Verwaarloosbaar, ik weet het.

De post die ik kreeg daarentegen is helemaal niet verwaarloosbaar. Twee kaartjes van postcrossing vielen in de bus. Het eerste is er eentje uit Australië en het tweede uit Utah. Daarop was ook nog zo'n hele leuke kerststempel gezet. 

Ik kreeg nog een brief van een pennenvriendin met hele toffe ganzenpostzegel op.

Bij Theemuts won ik een lief engeltje dat nu in onze kerstboom hangt.

Van Ziza Zipper kreeg ik een enveloppe vol leuke dingen.

En dan was er Tante Jannie. Zij zei dat ze nog ergens een pin van een vlinder had die ik mocht hebben. Wat ik zag toen ik de enveloppe opende had ik he-le-maal niet verwacht. Oorbellen, kaartjes, een echte Tante Jannie tekening, een pin,...

You all made my day week!

Ritstasjes (+give away)

'Long time, no seen', zei mijn stikmachien. Dat rijmt nog ook. Haha! Ik geraakte er eindelijk weer eens aan. Na een afgewerkt kledingstuk of iets anders moet ik altijd precies terug de moed en zin vinden om weer te beginnen. Vreemd.

Ik maakte ritstasjes. Uit één van de boeken die afgelopen maanden verscheen, ge weet wel het welke.

Het was echt een plezier om ze te maken. En ook om met het boek te werken. Alles stond supergoed en duidelijk uitgelegd. Maar toch, ik ben ik en ik ben ook soms te snel. Ik dacht dat ik wel wist hoe het op het einde moest. Niet dus. (note to self: draai de pagina op tijd om en kijk naar de foto's) Maar uiteindelijk kwam alles goed. En ze zagen er goed uit.

Twee van de ritstasjes hebben al een bestemming. Maar dat met de zeteltjes nog niet. En dus geef ik het weg. Vorig jaar gaf ik voor mijn verjaardag ook al iets weg, dus hou ik die traditie in ere.
Maar deze keer geef ik het niet hier weg. Maar via de facebookpagina. Dus allen daarheen en waag uw kans!

A star is born

In de winter heeft een mens behoefte aan licht. En dan nog liefst zonlicht. En juist daarvan zien we dit seizoen niet veel. Dus moeten we er zelf maar iets aan doen.

En als we dan toch voor extra licht zorgen, slaan we twee vliegen in één klap als het nog gezellig licht is ook.

Zoals mijn lichtster bijvoorbeeld. Ik zag het idee lang geleden eens bij deze madam en het is in mijn hoofd blijven hangen.
Met wat takken, wanna-be gesjor (en zeggen dat ik dat vroeger echt kon) en kerstlichtjes zorgde ik voor dat beetje extra licht én gezelligheid.
Nu staat hij voorlopig nog op de zetel te pronken, in afwachting van een ander, beter plaatsje.
Hij is nu nog nuttig ook. Achter de ster staan namelijk supermooie tekeningen van Iris op de muur.

Zo, en nu ga ik verder schilderen.
Da's nogal een trigger om mee af te sluiten hè.

Post deze week

Sinds het winterboek van Flow verschenen is, zie ik verdacht veel (of toch vaker) de inhoud van iemands brievenbus op hun blog verschijnen. En ik vind dat zeker niet erg. Ik doe zelfs lustig mee. Het is gemakkelijk om zo ideeën op te doen voor uw eigen schrijfsels.
Ik heb mij by the way ook ingeschreven bij postcrossing. Maar ik vind dat toch niet zo simpel als je ziet wat voor 'eisen' en voorwaarden sommige hebben voor hun kaartjes en wat er wel en niet mag/moet opstaan. Ik ben daar (hopelijk) niet zo kritisch en veeleisend in.

In mijn brievenbus passeert vanalles. En ik word daar blij van. Nu alleen hopen dat de prijzen van de postzegels niet blijven stijgen, zodat ik mensen kan blijven blij maken met mijn post

Ziehier mijn buit van deze week.

Incoming

Mijn aandeel in het postverkeer krijgt ge natuurlijk ook te zien. Wie weet ligt er binnenkort hier iets van in uw brievenbus te wachten.

Outgoing

Wie mij graag post stuurt of post van mij krijgt, maak ik het gemakkelijk. Ik heb bovenaan een tabblad bijgezet met meer info (zoveel meer staat daar niet hoor, maar dat blijft daar wel staan. Dit bericht vergeet ge misschien).

Hee...

Waar de ene iets heeft met hertjes, de ander met koekjes of met appeltjes. Wel, zo heb ik iets met vlinders. Ik was mij daar eerst niet bewust van. Tot ik zo'n Hee-moment had. Ge kent het wel. Net zoals wanneer ge in Flair de 'Hé, het is oké-rubriek leest'. Het enige wat ik daar trouwens in lees als mijn moeder hem doorgeeft.
Maar terug naar mijn Hee-moment. In mijn hoofd klonk dat dan ongeveer zo 'Hee, ik heb eigenlijk wel veel juwelen (klinkt toch duur hè) met vlinders'.
Ineens viel het mij op, onbewust neig ik ernaar om dingen te kopen met vlinders. Niet dat ik zo'n grote collectie kleren en aanverwanten heb, maar toch.

Ik vind ze niet alleen mooi om op mijn kleren te hebben (ik wou eerst schrijven 'aan te hebben' maar dat klinkt toch maar luguber). Ik ben ook altijd blij als ik er zie (uiteraard!) en als ik ze dan nog eens mooi op de foto kan krijgen. Want hoe mooi ze zijn, ze zitten niet altijd stil. Ge kunt dat zo niet drillen of omkopen zoals een kind hè. En nu dacht ik toch dat ik meer foto's van vlinders had, maar ik vind er maar 1. Zielig eigenlijk.
Als we een paar vlinderstruiken en meer bloemen in onze tuin hebben, moet ik niet altijd op verplaatsing vlinders gaan spotten.

Hebben jullie dat ook? Bewust of onbewust een voorkeur voor iets? En dan bedoel ik niet mooie mannen of zo hè.